"หน้ากากหนังหมูป่า?"
จางหย่งอันพบว่าภายในแหวนมิติเก็บของของหัวหน้าเผ่าหมูคนมีหน้ากากหนังหมูป่าด้วย
พูดง่าย ๆ ก็คือ หน้ากากนี้คล้ายกับที่เหลือมาจากพิธีกรรมบูชายัญ
หน้ากากหนังหมูป่าตัวนี้ทั้งตัวเป็นสีเทา คล้ายกับหมูป่า ใบหน้าดูโหดร้ายยิ่งกว่า
จางหย่งอันลองสวมเข้ากับหัว ปรากฏว่าสวมได้พอดี
"เหม็นหน่อย แต่ทนได้!"
คิดได้ดังนั้น
จางหย่งอันก็เกิดความคิดขึ้นมา เขาสวมหน้ากากหนังหมูป่าบนหัว จากนั้นก็หาเสื้อผ้าที่หมูคนเคยใส่จากในแหวน
เสื้อผ้าที่หมูคนใส่นั้นก็เป็นเพียงชุดของชนต่างเผ่าธรรมดา ๆ
จางหย่งอันเลือกชุดเกราะที่ดูดีและประณีตที่สุดจากในแหวนมิติของหัวหน้าเผ่าหมูคน
เป็นชุดกึ่งหนังกึ่งเกราะ ทั้งชุดค่อนข้างหนัก แต่สำหรับนักรบแล้ว น้ำหนักเท่านี้ไม่ใช่เรื่องอะไร
รูปร่างของหมูคนจริง ๆ แล้วไม่ต่างจากจางหย่งอันเท่าไหร่ พอสวมชุดเกราะหนังชุดนี้แล้ว มองดูก็คล้ายหมูคนไม่น้อย
สำหรับการใช้พรางตัวก็เพียงพอแล้ว
จางหย่งอันไม่รังเกียจแม้แต่น้อย สวมเสื้อผ้าของหมูคน เปลี่ยนชุดเสร็จสิ้น
ส่วนชุดดำของตัวเองก็โยนทิ้งไว้ในแหวนเก็บของ รอออกไปแล้วค่อยเปลี่ยน
พอมีชุดที่ใช้ลวงสัตว์อสูรและสัตว์ครึ่งคนครึ่งสัตว์แล้ว ก็ถือว่ามีความปลอดภัยมากขึ้นอีกหน่อย
จางหย่งอันเดินผ่านป่าเขาอย่างรวดเร็ว
ในจดหมายนี้มีแผนที่อยู่ เขามีประสบการณ์อ่านแผนที่มาหลายปี ดูแผนที่นี่ก็ไม่ใช่เรื่องยาก!
"พวกหมูคนนี่ก็มีความสามารถอยู่นะ พรสวรรค์ในการหาสมบัติไม่เลว วาดแผนที่ก็ละเอียด แบบนี้ก็สะดวกให้ฉันไปด้วย"