"ได้ครับ"
"ผมจะให้พวกเขาอยู่ต่อ"
"ขอบคุณสำหรับการต้อนรับ"
จางหย่งอันรู้สึกได้ว่าสีหน้าของเฉินอันหลานดูแปลกไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร
บนกระดาษ ผู้บัญชาการของทีมนี้คือพันโทสองนาย
แต่แท้จริงแล้วคือลูกสาวของจอมทัพเฉินคนนี้ต่างหาก
ต่อให้ทหารขั้นแปดขั้นเก้าของกองทัพที่ 649 เห็นเข้า ก็ไม่กล้าพูดอะไร
อีกด้านหนึ่ง
จางลู่หน้า หลี่เจี้ยนหาว และฉินจั่นยืนอยู่ที่มุมหนึ่ง
ทั้งสามคนกอดอกพร้อมกัน มองดูสองคนที่กำลังสนทนากันอยู่ไกลๆ
ฉินจั่นจ้องตาไม่กะพริบ พูดว่า
"ยิ่งดูยิ่งเข้ากัน"
"พวกเขาเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า"
จางลู่หน้าพูดอย่างจนใจ "ไม่ต้องถาม ก็ทุกคนมาจากกองทัพที่ 649 เหมือนกัน ใครจะไม่รู้ว่าลูกสาวจอมทัพเฉินเป็นดอกไม้สูงส่งที่ใครก็เอื้อมไม่ถึง"
"กล้าพูดเหรอว่าพวกนายสองคนไม่เคยชอบนางมาก่อน?"
ฉินจั่นกับหลี่เจี้ยนหาวแสดงท่าทีไม่อยากพูดเรื่องนี้ต่อ
ลูกสาวจอมทัพ ใครจะกล้าแตะ กล้าแตะก็เท่ากับหาความตายใส่ตัว
ไม่เป็นจอมยุทธ์ปรมาจารย์ก็อย่าไปคิดแตะต้อง
"อาจารย์ใหญ่น่ะมีเสน่ห์กับผู้หญิงจริงๆ ครูหลี่ อย่ามัวแต่จ้องมือถือนังบ้าไปคุยกับแฟนอิเล็กทรอนิกส์ได้แล้ว"
"หัดเรียนรู้จากเขาบ้างเถอะ"
หลี่เจี้ยนหาวส่งเสียงหึไล่ "นายรู้อะไร นายยังไม่เคยมีความรักเลยใช่ไหม?"
"รักอิเล็กทรอนิกส์ก็คือรัก"
"หรือนายคิดว่าใครจะได้อย่างฉินจั่น โง่ๆ แต่มีวาสนา เจอคู่ครองดีๆ ได้"
ฉินจั่น: "???"
"ถ้าไม่ใช่เพราะสู้สู้นายไม่ได้ คงตบหน้านายไปนานแล้ว"