รางวัลสิบอันดับครูผู้สร้างแรงบันดาลใจแห่งปีของประเทศหัวกั๋ว?
จางหย่งอันเพิ่งจะนึกขึ้นได้
ก่อนหน้านี้เหมือนจะมีคนเคยบอกเขาเรื่องนี้ แต่เขาไม่ได้ใส่ใจ
ไม่คิดว่าใกล้สิ้นปีแล้ว มันจะโผล่ออกมาจริง ๆ
แต่เขาอึ้งไปนาน
จางหย่งอันจึงเอ่ยเสียงเบา "รัฐมนตรีซวี ผมไม่มีใบประกอบวิชาชีพครูนะครับ"
"แบบนี้ยังนับเป็นครูได้หรือเปล่า?"
อีกฝ่ายอย่างซวีเปียวพูดตรง ๆ "ครูทุกคนในโรงเรียนของคุณรวมทั้งตัวคุณ ฉันจัดการทำใบประกอบวิชาชีพครูให้ครบหมดแล้ว แถมเป็นใบประกอบวิชาชีพครูสายวิทย์การต่อสู้อีกด้วย!"
"เรื่องนี้คุณวางใจได้เลย"
"แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ไม่เห็นจะเป็นอะไร"
ซวีเปียวว่าไงก็ว่า ถึงยังไงเขาก็เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของนครเวทมนตร์ ความสามารถเท่านี้ย่อมไม่มีปัญหา
คิดถึงตรงนี้ มันก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว
แต่ทว่า จางหย่งอันมองลงไปที่หน้างานก่อสร้างเบื้องล่าง ก็ขมวดคิ้วถามขึ้นมาว่า
"รัฐมนตรีซวี ครั้งนี้ต้องไปกี่วันครับ"
"ผมคงไปไม่ได้สะดวกนะครับ โรงเรียนกำลังก่อสร้างอยู่ ผมต้องคอยควบคุมงานพวกเขา"
ซวีเปียวเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า
"คืนนี้ถ่ายทอดสดถึงสองทุ่ม"
ตอนนี้เลยเที่ยงคืนมาแล้ว ตามปกติก็เป็นวันถัดไปแล้ว
"แล้วคุณค่อยนั่งเครื่องบินกลับมาก็พอ"
"ใช้เวลาไม่นานเท่าไรหรอก"
"ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ให้ครูในโรงเรียนของคุณช่วยรับช่วงไปก่อนก็ได้"
"เรื่องนี้คนทั่วประเทศได้ดูกัน ถ้าคุณไม่ไป มันก็ดูไม่ดีจริง ๆ นั่นแหละ"