กรมการศึกษานครเวทมนตร์
ภายในสำนักงานของซวีเปียว
จางหย่งอันนั่งอยู่บนโซฟา สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจคือ มู่ชิวเฟิงก็อยู่ในสำนักงานด้วย
เมื่อเห็นจางหย่งอันมาถึง
นางก็เดินมานั่งลงข้างๆ เขาทันที
ไม่เห็นกันไม่กี่วัน เขารู้สึกว่ามู่ชิวเฟิงดูสวยขึ้นกว่าเดิม น่าจะเป็นเพราะเครื่องสำอางบนใบหน้า
เครื่องสำอางของมู่ชิวเฟิงทำให้ใบหน้าดูมีเสน่ห์มากขึ้น ราวกับเกิดมาเพื่อการแต่งหน้าเข้ม
เหมือนดอกไม้ที่เบ่งบานสดใสยิ่งขึ้น
"นางจะไปกับเราด้วย"
"ต่างก็เป็นสมาคมมหาวิทยาลัยนครเวทมนตร์ จะให้คุณไปคนเดียวไม่ได้ เราทุกคนคือกองหนุน!"
"เราไปกันก่อน มีอะไรค่อยพูดบนเครื่องบิน"
จางหย่งอันพยักหน้า
ไม่นานนัก ทั้งหมดก็ขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่เกียวโต
ระหว่างทาง
ซวีเปียวแนะนำข้อมูลพื้นฐานของครูยอดเยี่ยมสิบอันดับแห่งชาติหัวกั๋วอย่างคร่าวๆ
"รวมแล้วมีครูสายวิชาการหกคน ครูสายยุทธ์สี่คน"
"คุณคือคนที่อยู่ในสายยุทธ์"
จางหย่งอันพลิกดูเอกสารของคนอื่นๆ ที่ซวีเปียวให้มาอย่างเพลินๆ
ในเอกสารก็แสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นครูที่ดีจริงๆ อุทิศทุกอย่างเพื่อลูกศิษย์ เป็นครูที่น่าเคารพนับถือ
ส่วนเขา
แท้จริงแล้วเทียบกับครูเหล่านี้ไม่ได้
ถึงแม้เขาจะมอบทรัพยากรมากมายให้นักเรียน แต่ถ้าไม่มีระบบ เขาคิดว่าตัวเองคงไม่ใจป้ำขนาดนี้
เพราะเขาก็ขาดแคลนทรัพยากรสำหรับการบำเพ็ญเช่นกัน
นี่ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนไม่ดี
เขาคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนดีอะไร แต่ก็ไม่ใช่คนเลว เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง
ได้แต่ดูแลตัวเองก่อนแล้วค่อยดูแลคนอื่น