ตั้งแต่วันอังคารถึงวันศุกร์จะมีการสอบปลายภาค
ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยอบอวลไปด้วยบรรยากาศตึงเครียดปนตื่นเต้น
เมื่อสอบปลายภาคเสร็จ ก็หมายความว่าวันหยุดยาวกว่าหนึ่งเดือนกำลังจะมาถึง
บ่ายวันศุกร์ หลังสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยก็แทบระเบิดด้วยความยินดี
เฉินโหย่วฝานรีบเข้ามาหา «ปั้นเซี่ย รั่วเวย เสิ่นซี ในที่สุดก็สอบเสร็จสักที! ฉันเลี้ยงข้าวทุกคนเอง»
ลู่ปั้นเซี่ยตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ «เยี่ยมไปเลย! โอ๊ย ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้ว!»
เฉินโหย่วฝานถาม «ไปกันเถอะ พี่เยว่ก็ไปด้วย พวกเธออยากกินอะไร?»
«หม้อไฟ»
«หม้อไฟ»
«ได้ งั้นไปกินหม้อไฟกัน»
«ไปกันเลย ไปกินหม้อไฟกัน!»
ต้นเดือนมกราคม อากาศในเมืองหลวงหนาวเหน็บจนลมบาดผิว ลมเหนือพัดกรรโชกผ่านมหาวิทยาลัย ต้นไม้ริมทางผลัดใบจนเหลือแต่กิ่งก้าน อากาศเต็มไปด้วยไอหนาวของฤดูเหมันต์
แต่สำหรับกลุ่มคนที่เพิ่งสอบปลายภาคเสร็จ หัวใจกลับร้อนผ่าว ไม่มีความหนาวเหน็บแม้แต่น้อย
ทุกคนเดินเคียงกันออกจากประตูมหาวิทยาลัย พูดคุยหัวเราะพลางมุ่งหน้าไปยังร้านหม้อไฟหลังมหาวิทยาลัย
เวินฉีหน่ามองแผ่นหลังของทุกคน สีหน้ายิ่งดูแย่ลง
เจียงเสี่ยวหรานมองสีหน้าของเวินฉีหน่าแล้วจงใจยั่ว «หน่าหน่า เธอทำข้อสอบได้เป็นยังไงบ้าง? สอบปลายภาคคราวนี้เสิ่นซีคงได้ที่หนึ่งอีกแล้วสินะ»
เวินฉีหน่าชอบจี้ซือเยว่ อุตส่าห์ตามมาถึงเมืองหลวง แถมยังเลือกสาขาที่ตัวเองไม่ชอบอีกด้วย
ตลอดเทอมนี้ไม่เพียงแต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไม่ใกล้ชิดขึ้น กลับยิ่งห่างเหินกันไปทุกที
พอได้ยินคำพูดนั้น ความขุ่นเคืองก็ปะทุขึ้นในใจ «อย่าพูดอะไรชวนหมดสนุกสิ ฉันจ้างครูสอนพิเศษไว้แล้ว ปิดเทอมฤดูหนาวนี้จะตั้งใจเรียนให้เต็มที่ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าเทอมหน้ามันจะยังได้ที่หนึ่งทุกครั้ง»