ความฝันหนึ่ง
หลี่เยวี่ยเหยารู้สึกว่าตนฝันยาวนานเหลือเกิน
ตอนอายุ 10 ขวบ นางติดตามมารดาไปงานชุมนุมบทกวีเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่หอวั่งเจียง
ที่นั่น นางได้พบเด็กชายคนหนึ่งซึ่งอายุน้อยกว่านาง 3 ปี เพียงบทกวีชมจันทร์บทเดียวก็ทำให้เหล่าผู้อาวุโสในวงวรรณกรรมพากันตื่นตะลึง
มารดาเองก็เอ่ยชมเขาไม่ขาดปาก เหล่าฮูหยินทั้งหลายต่างหยอกเย้าว่าหากจะหาบุตรเขย ก็ต้องหาอัจฉริยะเช่นเขา...
ตอนอายุ 12 ขวบ พี่ชายรัชทายาทเข้าร่วมการสอบเด็ก
ทุกคนต่างคิดว่าพี่ชายรัชทายาทต้องคว้าอันดับหนึ่งในการสอบเด็กได้อย่างแน่นอน
ใครจะคิดว่าพี่ชายรัชทายาทกลับไม่ติดแม้แต่ 10 อันดับแรก ส่วนผู้ได้อันดับหนึ่งของการสอบเด็กคือเขา เด็กชายผู้สร้างชื่อจากงานชุมนุมที่หอวั่งเจียงเมื่อ 2 ปีก่อน
ตอนอายุ 15 ขวบ นางเป็นผู้ฝึกยุทธ์แล้ว แต่ยังเป็นเพียงทหารใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมกองทัพองครักษ์หลวง
ปีนั้น ทั้ง 4 อำเภอในเมืองเซิ่งจิงจัดการสอบสำนักศึกษาพร้อมกัน ทุกคนต่างกล่าวว่าผู้ใดได้ตำแหน่งอันดับหนึ่งในการสอบ ผู้นั้นย่อมเป็นยอดคนรุ่นเยาว์อันดับหนึ่งแห่งเมืองเซิ่งจิง
แม้นางจะไม่ชอบบทกวีและตำรา แต่ก็อดติดตามผลไปกับบรรดาสหายสนิทหญิงไม่ได้
สามวันต่อมา ผู้ชนะอันดับหนึ่งก็ออกเดินแห่ประกาศชื่อไปตามถนน
ปีนั้นเขาเพิ่งอายุ 12 ปี ตัวไม่สูง ทั้งผอมทั้งเล็ก นอกจากหน้าตาขาวสะอาดแล้วก็ดูไม่มีอะไรโดดเด่นเลย
แต่เด็กชายเช่นนี้กลับเอาชนะพี่ชายรัชทายาท เหนือกว่าเหล่าอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่ทั้งหลาย และคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งจากทั้ง 4 อำเภอแห่งเมืองเซิ่งจิงไปครองในคราวเดียว
แม่ทัพใหญ่แห่งองครักษ์จินอู๋ถึงกับจูงม้าให้เขาด้วยตนเองเพื่อแห่ไปตามถนน แม้แต่นางเองยังอดทอดถอนใจไม่ได้ว่า การอ่านตำรานั้นช่างดีจริง ๆ.......
หลายปีต่อจากนั้น
นางยังคงได้ยินข่าวคราวของเขาเป็นครั้งคราว
