เชิงเซิงเอนศีรษะพิงไหล่นาง เส้นผมเสียดสีกับข้างลำคอ “เมื่อพลังของเจ้าเพิ่มขึ้น คนและเรื่องราวที่เจ้าสังเกตเห็นได้ก็จะมีมากขึ้น และยังมองเห็นได้นานขึ้นด้วย”
เมื่อมีพลังนี้ ต่อไปยามนางคิดถึงเขา ก็จะเห็นเขาได้ทุกที่ทุกเวลา
พลังนี้ดีจริง ๆ
เซี้ยหวนหวนหันไปมองเขาอย่างตื่นเต้น ดวงตาเป็นประกาย “งั้นฉันก็จับตาดูพวกที่คิดจะทำร้ายเจ้าได้ทุกวันเลยน่ะสิ”
เชิงเซิงชะงักไป
ดวงตาสีแดงเข้มคู่งามนั้นเต็มไปด้วยความจริงใจและความยินดี สายตาของนางราวกับพุ่งชนหัวใจเชิงเซิง ทำให้เขารู้สึกทั้งขมขื่นและอึดอัด
เด็กโง่คนนี้
เชิงเซิงจับมือนาง ก้มลงจูบหลังมือ “อืม ได้”
เซี้ยหวนหวนยิ่งพูดยิ่งตื่นเต้น “ต่อไปก็จะไม่มีใครกล้าไม่ซื่อสัตย์ต่อเจ้า หรือคิดทำร้ายเจ้าอีกแล้ว ฉันก็ปกป้องเจ้าได้ด้วย!”
เชิงเซิงมองท่าทางดีอกดีใจของนาง หัวใจก็อ่อนยวบ เขายื่นมือดึงนางเข้ามาในอ้อมแขน วางคางบนศีรษะนาง
“อืม ดี ต่อไปเจ้าปกป้องฉันนะ”
ทั้งสองอาศัยอยู่ในปราสาทโบราณเป็นเวลาสามเดือน พอเซี้ยหวนหวนปรับตัวกับแสงแดดได้ ก็ใกล้ถึงเทศกาลตรุษจีนพอดี
เชิงเซิงเตรียมของขวัญจนเต็มรถ พาเซี้ยหวนหวนกลับบ้านด้วยกัน
รถจอดหน้าประตูเรือน หลินเซียงวิ่งออกมาจากบ้าน คว้ามือเซี้ยหวนหวนไว้แล้วสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า สีหน้าปวดใจจนขมวดคิ้ว
“หวนหวน ทำไมผอมลงอีกแล้วล่ะ หน้าก็ซีดด้วย งานกดดันมากหรือเปล่า?”
เซี้ยหวนหวนคล้องแขนหลินเซียงแล้วเขย่าเบา ๆ “แม่ หนูกำลังลดน้ำหนักควบคู่กับทำผิวขาว ใช้ความพยายามไปไม่น้อยเลยนะ สวยขึ้นใช่ไหม?”