เซี้ยหวนหวนเอ่ยขึ้นว่า “ข้าเป็นเพียงคนตัวเล็ก ๆ เสียงเบา ทั้งยังอ่อนวัย ไม่เคยพบเห็นโลกกว้าง จะกล้าพูดส่งเดชได้อย่างไร”
นางหันไปมองหัวหน้ากองผลิต ยิ้มอย่างมีนัย ก่อนเอ่ยช้า ๆ ว่า “พวกเราฟังหัวหน้ากองผลิตเถิด ทุกคนต่างพูดกันว่าหัวหน้ากองผลิตยุติธรรมที่สุด ในเมื่อหัวหน้ากองผลิตไม่ให้ส่งอู๋เย่ว์ไปสถานีตำรวจ ย่อมต้องมีเหตุผลแน่นอน คงไม่ใช่เพราะรับเงินจากครอบครัวอู๋เย่ว์หรอกกระมัง”
หัวหน้ากองผลิต “...”
คนในครอบครัวของสาวโง่พลันได้สติ
พี่ชายของสาวโง่หันไปมองหัวหน้ากองผลิตด้วยสายตาเคลือบแคลง ขมวดคิ้วถามว่า “หัวหน้ากองผลิต เหตุใดถึงไม่ให้พวกเราส่งอู๋เย่ว์ไปสถานีตำรวจอีกอย่าง ข้านึกขึ้นได้แล้ว ทุกครั้งที่ท่านจัดงานให้ครอบครัวอู๋เย่ว์ ล้วนเป็นงานเบาที่สุด หรืออู๋เย่ว์ให้ผลประโยชน์อะไรท่าน”
คนในฝูงชนกล่าวเสริมว่า “พอพูดเช่นนี้ ข้าก็นึกขึ้นได้เหมือนกัน หากไม่ใช่เพราะครอบครัวอู๋เย่ว์ได้งานเบาแถมยังได้แต้มแรงงานมาก คนสองคนในบ้านเขาจะหาเสบียงเลี้ยงคนสามคนได้อย่างไร อู๋เย่ว์ยังคิดจะแต่งงานกับปัญญาชนเซี้ย บางทีเขาอาจเก็บเงินไว้ได้ไม่น้อย”