ซ่งตู้ชวนรีบเบือนสายตากลับมา
หางตาของเขาเหลือบมองออกไปด้านนอก เห็นเซี้ยหวนหวนเดินออกมา ในมือมีถุงของขวัญเพิ่มขึ้นมาใบหนึ่ง
เธอเดินมาถึงโต๊ะทำงาน วางถุงลงอย่างระมัดระวัง ราวกับกลัวว่าของข้างในจะกระแทกเสียหาย
ซ่งตู้ชวนจ้องถุงใบนั้นอยู่สองวินาที ก่อนกดโทรศัพท์สายภายใน “ผู้ช่วยเฉิน มาหาผมหน่อย”
ผู้ช่วยเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว “ประธานซ่ง เรียกผมหรือครับ?”
ซ่งตู้ชวนเลื่อนโทรศัพท์ไปให้ บนหน้าจอเป็นภาพที่เซี้ยหวนหวนโพสต์ลงโมเมนต์เมื่อไม่กี่นาทีก่อน
“ไปสืบมาว่าผู้ชายในรูปเป็นใคร”
ผู้ช่วยก้มมองแวบหนึ่ง จำได้ว่าเป็นรูปที่เซี้ยหวนหวนโพสต์ จึงชะงักไปเล็กน้อย
“ยืนอึ้งทำไม?”
“...ครับ ผมจะไปสืบเดี๋ยวนี้”
ผู้ช่วยหมุนตัวเดินออกไป พอผ่านโต๊ะทำงานของเซี้ยหวนหวนก็อดเหลือบมองเธอไม่ได้ สีหน้าดูแปลกประหลาด
ไม่นานนัก ผู้ช่วยก็เปิดประตูกลับเข้ามาอีกครั้ง
พอได้ยินเสียงประตู ซ่งตู้ชวนก็เงยหน้าขึ้น “สืบได้แล้วหรือ?”
“ได้แล้วครับ” ผู้ช่วยเดินเข้ามา แล้วเลือกคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง “เป็นลูกชายคนเล็กของประธานกลุ่มเทียนหยวน ชื่อซืออวี่ ได้ยินมาว่า...”
เขาพูดได้ครึ่งเดียวก็หยุดลง
ซ่งตู้ชวนวางปากกา สีหน้าเย็นชา “พูดจาอ้ำอึ้งทำไม มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ”
“เขาชอบผู้ชายครับ”
ซ่งตู้ชวน: ?
กลุ่มเซี้ยกำลังจะเจ๊งหรือไง?
คุณอาเซี้ยกับป้าหลี่จะแนะนำคนแบบนี้ให้เซี้ยหวนหวนได้ยังไง?
บ่ายวันนั้นซ่งตู้ชวนใจลอยอยู่ตลอด
แม้แต่ตอนประชุม สายตาของเขาก็ยังอดมองไปทางเซี้ยหวนหวนที่นั่งจดบันทึกอยู่ข้างประตูไม่ได้