เจียงเชินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา “ผมแค่พูดเล่นน่ะ เซี้ยหวนหวน ผมลงไปหาบ้านก่อนนะ พอหาได้แล้วย้ายเข้ามาอยู่แล้ว จะเลี้ยงข้าวพวกคุณ”
เซี้ยหวนหวนโบกมือให้เขา “ได้สิ แล้วเจอกัน”
เชิงเซิงมองแผ่นหลังของเขาที่เดินจากไป ดวงตาลึกล้ำ
ยังคิดจะมาเป็นเพื่อนบ้านกับพวกเขาอีก แค่เขาเนี่ยนะที่กล้าหมายปองเซี้ยหวนหวน
“เอาแต่มองเขาทำไม” เซี้ยหวนหวนตบไหล่เขาเบา ๆ “คืนนี้ฉันซื้อซี่โครงมา จะทำข้าวเหนียวอบซี่โครงให้กิน”
เชิงเซิงหันมามองเธออย่างจริงจัง “คราวหน้าอย่าพาใครก็ไม่รู้เข้าบ้านนะ ถ้าเป็นคนไม่ดีขึ้นมาจะทำยังไง”
เซี้ยหวนหวนโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ฉันดวงดีจะตาย โตมาขนาดนี้ยังไม่เคยเจอคนไม่ดีเลย อีกอย่าง เจียงเชินก็ดูไม่เหมือนคนไม่ดีนี่”
เชิงเซิงมองท่าทางไม่คิดอะไรของเธอ แล้วถอนหายใจในใจ
ช่างเถอะ ให้เขาคอยปกป้องเธอเองก็แล้วกัน
หลังล้างจานเสร็จ เซี้ยหวนหวนพบว่าน้ำยาล้างจานหมดแล้ว จึงตั้งใจจะลงไปซื้อข้างล่าง
เชิงเซิงวางของในมือลง แล้วเดินตามเธอออกจากบ้านไปด้วยกัน
เพิ่งลงมาถึงชั้นล่าง ก็เจอเพื่อนบ้านผู้ชายที่อยู่ห้องข้าง ๆ กลับจากเลิกงานพอดี