ครูหวังรีบช่วยไกล่เกลี่ย “หัวหน้าฝ่ายโจว บางทีอาจมีเรื่องเข้าใจผิดกันก็ได้นะขอรับ”
หัวหน้าฝ่ายโจวถลึงตามองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “ข้าเห็นกับตา ยังจะมีเรื่องเข้าใจผิดอะไรอีก!”
ระบบในหัวของเซี้ยหวนหวนร้องอย่างร้อนรน
【แย่แล้ว แย่แล้ว หัวหน้าฝ่ายปกครองคนนี้เข้มงวดมาก หากรู้ว่าพวกเจ้าคบหากันก่อนวัยอันควร เขาต้องจับพวกเจ้าเป็นตัวอย่างแน่ เขาไม่เห็นแก่หน้าใครทั้งนั้น ต่อให้โอวหยางซีเป็นที่หนึ่งของชั้น เขาก็จะให้พวกเจ้าอ่านจดหมายสำนึกผิดต่อหน้าทั้งโรงเรียนตอนทำกายบริหาร】
【โฮสต์ รีบคิดหาทางแก้สิ】
จะมีวิธีอะไรได้อีกล่ะ...
เซี้ยหวนหวนสูดหายใจเข้าลึก ตั้งใจจะรับผิดทั้งหมดไว้เอง
“หัวหน้าฝ่ายโจว...”
นางเพิ่งเอ่ยปาก โอวหยางซีก็ชิงพูดขึ้นก่อน “สหายเซี้ยหวนหวนกำลังปลอบข้า พวกเราไม่ได้คบหากันก่อนวัยอันควร”
เซี้ยหวนหวนหันไปมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
หัวหน้าฝ่ายโจวไม่เชื่อแม้แต่น้อย “เจ้าคิดจะหลอกใคร? ไหนลองบอกมาสิว่าเหตุใดนางต้องปลอบเจ้า?”