โลกนี้หมดทางเยียวยาแล้วจริง ๆ พังทลายไปซะเถอะ
เจียงไหลพูดเองน่ะ
ความกระอักกระอ่วนที่โดนคนรู้จักเรียกชื่อในเกมต่อหน้าต่อหน้า มันแล่นจากปลายนิ้วเท้าพุ่งขึ้นสู่กลางกระหม่อม
รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
แต่จิงอวิ๋นซิ่วใช้เวลาแค่ศูนย์วินาทีก็เดาออกว่าใครเป็นเจ้าของชื่อนั้น
เจียงไหลส่งคำถามที่เป็นมิตรกลับไปว่า
“ใครเป็นคนติดต่อแก”
จิงอวิ๋นซิ่วที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งรู้สึกได้ถึงจิตสังหารแรงกล้าจากสี่ตัวอักษรนั้นอย่างประหลาด
เธอเพิ่งจะพิมพ์ข้อความกลับ ก็พลันชะงัก
ในสายตาจิงอวิ๋นซิ่วปรากฏขนตาที่ห้อยต่ำของตัวเอง
เพราะดวงตายกโค้งขึ้น ขนตาจึงขยับไหวเบา ๆ ตาม
เธอแตะมุมปากตัวเองอย่างเหม่อลอย
พบว่ามันก็ยกยิ้มขึ้นมาด้วย
แปลกจัง
จิงอวิ๋นซิ่วมองตัวอักษรสี่ตัวนั้น
ก็เป็นแค่การรวมคำธรรมดาไม่ใช่เหรอ?
ไม่มีอะไรพิเศษ แค่ตัวอักษรจีนสี่ตัว
แถมยังเจือจิตสังหาร
ทำไมเธอถึงเผลอยกมุมปากขึ้น?
มีเวทมนตร์!
เจียงไหลรอสักครู่จึงได้รับคำตอบ
"จิงอวิ๋นซิ่ว"ส่งข้อความส่วนตัว: “เป็นอันดับสี่ ผู้เล่นที่ชื่อ ‘เย่ฉางเฟิง’ น่ะ”
"จิงอวิ๋นซิ่ว"ส่งข้อความส่วนตัว: “พวกเขาอยู่ในองค์กรเดียวกัน หลังจากเหลียงอี้เจาตาย ก็ดูเหมือนเขาจะมารับช่วง”
"จิงอวิ๋นซิ่ว"ส่งข้อความส่วนตัว: “แต่แนวคิดของเย่ฉางเฟิงกับเหลียงอี้เจาไม่ค่อยตรงกัน”
"จิงอวิ๋นซิ่ว"ส่งข้อความส่วนตัว: “คำขวัญของเหลียงอี้เจาคือ ‘ขจัดคนเข้มแข็ง ช่วยเหลือคนอ่อนแอ’ ส่วนของเขาคือ ‘ขจัดคนอ่อนแอ’”