เจียงไหลไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
จับหลินเจ้าเหย่ชมยกใหญ่
แล้วฝากฝังให้ “สิ่งแปลกปลอมที่ทำลายน้ำแข็งเก่งที่สุดในโลก” ช่วยเก็บกวาดหิมะในค่ายด้วย
หลินเจ้าเหย่ทำงานเร็วมาก
เจียงไหลขึ้นหอสังเกตการณ์ พบว่า "กาแห่งภัยพิบัติ" ก็อยู่ที่นี่
คงจะหนีหิมะเข้ามาหลบก่อนหน้านี้
มันยืนอยู่บนหัวของ "แคร็กเกอร์นักธนู" ดวงตาดำปี๋สองข้างจ้องมองเธอนิ่ง
แต่เพราะพายุหิมะไม่ได้พัดมาตรง ๆ
ในหอสังเกตการณ์จึงมีหิมะกองหนาเช่นกัน
—เหมือนร่มที่กันฝนหนักเท่าไรก็ยังเปียก
พอกองหิมะพวกนี้ถูกหลินเจ้าเหย่เก็บกวาด ก็เหลือแค่กระจุกเล็ก ๆ บนหัว "กาแห่งภัยพิบัติ"
ดูเหมือนมันใส่หมวกเล็ก ๆ
เจียงไหลผู้ใจดีตั้งใจจะปัดออกให้
แต่พอยื่นมือเข้าใกล้ ปากของ "กาแห่งภัยพิบัติ" ก็ขยับพูดว่า
“เจียงไหล ไอ้บื้อ”
ใส่ไปเถอะแก
เจียงไหลหดมือกลับ ยืนที่ขอบหอสังเกตการณ์มองออกไปข้างนอก
ลมหนาวพัดมาจากทางเหนือ พาเสียงดังกรุบกริบ
สายตาเธอตกอยู่บนทุ่งหิมะ
รูปร่างคนสีดำคดโค้ง รวมกลุ่มมุ่งหน้ามาทางค่าย
จำนวนมากจนน่าตกใจ
หลั่งไหลต่อเนื่องไม่ขาด ตัวแล้วตัวเล่าถูก "เจ้าชายหนามขี้บ่น" สกัดไว้
“โจมตี: 50”
“ถูกลดจากการป้องกัน โจมตีสุดท้าย: 45”
"มลทิน"
"ค่าพลังชีวิต: 455/500"
ไม่ผิดคาด หลอดเลือดหนากว่าเดิมอีก