"ช่วงเวลากลางวัน: 2 ชั่วโมง"
"เซี่ยอีเสีย": "แปลกจัง ฉันเห็นสัตว์กลายพันธุ์โผล่มาเยอะมากข้างหน้า"
"ลวี่ฉี": "ข้างบนยังไม่หนีอีก? รอให้ไปเก็บศพหรือไง?"
"ฟ่านจื่อเหยียน": "บ้าเอ้ย ฉันก็เจอเหมือนกัน ตกใจแทบตาย! โชคดีที่มีไอเทมซ่อนตัว เกือบเอาชีวิตไม่รอด"
เห็นข้อความพวกนี้ เจียงไหลตัดสินใจทันที เรียกเสิ่นชิงหรานและหลินซีว่างกลับมาที่ค่าย
ประตูค่ายเพิ่งปิดลง ข้อความจากสมาคมช่วยเหลือกันก็เริ่มถล่มทลายใน"ห้องสนทนา":
"ชีหยวน": "เกิดฝูงสัตว์คลั่ง! ผู้เล่นที่อยู่ข้างนอกรีบกลับบ้านพักปลอดภัยเดี๋ยวนี้!"
"เฉินจือหยา": "เกิดฝูงสัตว์คลั่ง! ผู้เล่นที่อยู่ข้างนอกรีบกลับบ้านพักปลอดภัยเดี๋ยวนี้!"
"ซ่งอวี่": "เกิดฝูงสัตว์คลั่ง! ผู้เล่นที่อยู่ข้างนอกรีบกลับบ้านพักปลอดภัยเดี๋ยวนี้!"
ถึงจะเป็นสถานการณ์ที่คาดการณ์ไว้ แต่พอเกิดขึ้นจริง เจียงไหลก็ยังใจหายวาบ
หล่อนก็อปปี้ข้อความของสมาคมช่วยเหลือกันส่งตามไปหนึ่งประโยค
วินาทีต่อมา ใต้เท้าสั่นสะเทือนเล็กน้อย
ตอนพื้นดินสั่นสะเทือน หากอยู่ที่สูงจะรู้สึกได้ชัดกว่า
เจียงไหลมองไปยังเส้นขอบฟ้าไกลโพ้น ที่นั่นมี "หมอกขาว" โพล่งขึ้นมาเป็นระลอก
หล่อนส่งสัญญาณมือให้คนทั้งสองที่ใต้หอสังเกตการณ์
นี่คือสัญญาณที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้า
หมายความว่ามีสิ่งผิดปกติปรากฏขึ้นในระยะที่สังเกตเห็นได้
เสิ่นชิงหรานสวมหมวกกันหนาวสีขาวที่ช่วยรักษาชีวิตโดยอัตโนมัติ แล้วถอยไปหลบใต้ร่มนอกสถานที่พร้อมกับหลินซีว่าง
ทั้งสองมองดูข้าวของในกระเป๋า ต่างรู้สึกตึงเครียด