"ช่วงเวลากลางวัน: 1 ชั่วโมง"
วิธีของเจียงไหลได้ผลดีมาก
ค่ายผ่านพ้นช่วงอันตรายที่สุดหนึ่งชั่วโมงนั้นมาได้อย่างปลอดภัย
สัตว์ส่วนใหญ่พากันวิ่งอ้อมค่ายไป มีเพียงไม่กี่ตัวที่ตกลงไปในกับดัก
ถึงแม้การอพยพหนีตายของสัตว์กลายพันธุ์จะยังไม่จบสิ้น แต่จำนวนก็ลดลงไปมากแล้ว
ไม่ใช่ฝูงมหึมาทะมึนดำอีกต่อไป
ให้ความรู้สึกปลอดภัยขึ้นเยอะเลย
หลินซีว่างไม่รู้ไปหยิบแท่งเหล็กมาจากไหน ใช้เขี่ย"ฟืนสนสีเงิน"ส่วนเกินออกจากกองไฟแล้วดับไฟ
หลังจากที่พวกเขาจุดไฟฉุกเฉินเมื่อครู่ ก็พบว่าต้องใช้ฟืนเกินสิบก้อน กองไฟถึงจะเกิดควันดำ
ไม่รู้ว่านกกลายพันธุ์มีความเร็วเพิ่มขึ้นเป็นปกติรึเปล่า
พวกสัตว์สี่ขาบนดินยังวิ่งกันอยู่เลย แต่นกพวกนี้บินหายลับไปหมดแล้ว
เพราะงั้น ตอนนี้ก็เลยไม่จำเป็นต้องก่อควันดำอีก
แค่โยน"ขี้เลื่อยสนหอม"ลงไปเพื่อขับไล่บนพื้นก็พอ
ทั้งสามคนนั่งล้อมกองไฟเป็นวง
คนนั้นโยนหน่อย คนนี้โยนนิด
เจียงไหลเท้าคางและยังมีอารมณ์เหลือเฟือเปิด"ห้องสนทนา"ขึ้นมา
"เขตที่ 99: 64458/100000"
"เสิ่นหนานซี": "ไอ้เหอกวงหมิง แกออกความคิดเส็งเคร็งอะไรให้แฟนฉัน? กับดักงั้นเหรอ? แกรู้มั้ยว่ามันฆ่าเขาตายห่าแล้ว!"
"อวี๋เหวิน": "เพื่อนฉันก็เชื่อคำมัน! กับดักอะไรนั่น มันคือกับดักมรณะชัดๆ!"
"สวี่จื่อเย่": "ออกมาพูด! ตอนออกความเห็นเส็งเคร็งพูดตั้งยืดยาว แล้วตอนนี้ทำไมไม่ปริปากล่ะ?"
เจียงไหลไม่คิดว่ามีเรื่องของเหอกวงหมิงอีกแล้ว