หัวใจของเจียงไหลพลันกระตุกวูบ
ที่แท้ก็เป็นที่นี่
ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของหยดน้ำตาหยดแรก
อีกสี่คนที่เหลือเห็นภาพนี้ก็ชะงักพร้อมกัน
เจียงไหลมองมาเลฟิเซนต์ที่กำลังประคองมงกุฎดอกไม้ สีหน้าซับซ้อน
น้ำตาที่เธอหลั่งเพราะความสุขไหลรินเป็นทางยาว
สุดท้ายกลับรวมกันเป็นต้นธารแห่งความเจ็บปวด
แต่ในเวลานั้น มาเลฟิเซนต์ในเศษเสี้ยวความทรงจำกับสตีเฟนยังไม่รู้ตัวเลย
ทั้งสองยังคงใช้เวลาอยู่ด้วยกันวันแล้ววันเล่า ค่อย ๆ เติบโตท่ามกลางการเคียงข้างกัน
เจียงไหลมองสตีเฟนพามาเลฟิเซนต์ที่คลุมผ้าคลุมเดินผ่านเมืองหลวงอันคึกคัก
พวกเขาเต้นรำข้างกองไฟ วิ่งเล่นในเถียนเหย่ และโอบกอดกันท่ามกลางคำอวยพรอย่างเป็นมิตรของชาวบ้าน
ไม่มีใครรู้ว่าเด็กสาวที่คลุมผ้าคนนั้นคือนางฟ้ารัตติกาลที่ถูกขับไล่ตามตำนาน
เธอยังเห็นสตีเฟนคุกเข่าอยู่บนพื้นเย็นเฉียบในท้องพระโรง ขัดขืนคำสั่งให้แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ของราชาองค์ก่อน จนถูกกักบริเวณไว้ในวังของตน
มาเลฟิเซนต์มองใบหน้าซูบผอมของเขา ก่อนหยาดน้ำตาแห่งความปวดใจจะร่วงลงมา
ภาพเหตุการณ์สลับเปลี่ยนไปมา—
ราชาองค์ก่อนพาสตีเฟนมายังชายแดนของอาณาจักร
ที่นี่กำลังเกิดสงคราม
ชาวบ้านที่เคยยิ้มอย่างเรียบง่าย ล้มลงในกองเลือดทีละคน
กองทัพศัตรูกำลังจะฝ่าแนวป้องกันของอาณาจักรเข้ามา
ประเทศที่เคยมั่งคั่งรุ่งเรือง บัดนี้ตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง
เมื่อสตีเฟนตั้งข้อสงสัย ราชาองค์ก่อนก็ยื่นยาสองขวดให้เขา
“ยาสองขวดนี้ ขวดหนึ่งชื่อ ‘คำสาปนิทรา’ อีกขวดชื่อ ‘คำสาปรักแท้’”