[ช่วงเวลากลางวัน: 4 ชั่วโมง]
ตรงกับเวลาสี่โมงเย็นในโลกแห่งความเป็นจริง
เจียงไหลกับคนอื่น ๆ ตัดสินใจแยกย้ายกันไปก่อน ใครที่ขุดสมบัติลับก็ไปขุด ใครที่รวบรวมเสบียงก็ไปหาเสบียง
รอจนฟ้ามืด แล้วค่อยรวมตัวกันลงมือหลังมื้อเย็น
แต่เพราะช่วงเวลากลางวันยาวนานขึ้น ความมืดจะมาเยือนตอนสองทุ่ม
ดังนั้นในเวลานี้ ดวงอาทิตย์ยังคงส่องสว่างจ้าอยู่บนท้องฟ้า แผดเผาพื้นดินอย่างต่อเนื่อง
เพียงแต่เลยช่วงพีคตั้งแต่เที่ยงวันถึงบ่ายสองมาแล้ว ความร้อนจึงดูผ่อนลงเล็กน้อย
ก่อนออกจากค่าย หลินเจ้าเหย่ก็เอ่ยเรียกทุกคนไว้กะทันหัน
“มีอุปกรณ์ป้องกันทรายเข้าหน้าอะไรแบบนั้นไหม?”
เจียงไหลครุ่นคิด ก่อนหน้านี้ใน[หีบสมบัติสำริด]เคยมี[หน้ากากกรองทรายระดับต่ำแบบใช้ครั้งเดียว]ดรอปออกมา
อุปกรณ์ระดับนี้คงไม่ถึงกับหายาก ตอนนี้เธอมีอยู่สามชิ้น
เจียงไหลจึงตอบว่า “มี ทำไมเหรอ?”
เธอมองหลินเจ้าเหย่ สีหน้าของชายหนุ่ม...
ชายหนุ่มไม่มีสีหน้า
เขาเป็นหนุ่มหล่อมาดขรึม
แต่ในดวงตาดำสนิทเห็นได้ชัดว่าจริงจังอยู่หลายส่วน
“ถ้าไม่ได้ใช้ยานพาหนะ แล้วต้องเดินอยู่ในพื้นทรายเป็นเวลานาน ก็ควรเตรียมอุปกรณ์ป้องกันทรายให้พร้อมก่อนออกไป”
หลินเจ้าเหย่หยุดเล็กน้อย ก่อนเสริมว่า “อย่างน้อยก็ในช่วงสองสามวันนี้”
เจียงไหลเข้าใจทันที “ช่วงนี้จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงเหรอ?”
“จะเรียกว่าเปลี่ยนแปลงก็ไม่เชิง” หลินเจ้าเหย่ตอบ “หลัง[พายุไฟป่า]รอบแรก เคยมี[ทรายดูด]เกิดขึ้น พวกคุณน่าจะรู้แล้วใช่ไหม”