เจียงไหลเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง มองเด็กสาวที่กำลังกระชากคอเสื้อเซี่ยอิงอยู่บนกำแพงเมือง
หมายความว่า วันที่สองหลังจากพบว่าพวกเขาหายไปทั้งคืน อู๋หลิงก็อยู่ในค่ายแล้วงั้นหรือ?
แม้แต่"พายุไฟป่า"บางทีเธอก็อาจมีส่วนช่วยด้วย
ถึงอย่างไร ในรูปถ่ายของเซี่ยอิงก็มีอู๋หลิงติดอยู่ด้วย
เพียงแต่ก่อนหน้านี้ตอนเจียงไหลเห็นรูปถ่าย เธอคิดมาตลอดว่าอีกฝ่ายแค่บังเอิญโผล่มา
ไม่คิดเลยว่าที่จริงแล้วเธออยู่ที่นั่นมาตลอด
พอนึกถึงยาลดไข้ที่ตัวเองมอบให้ รวมถึงความร่วมมือที่ตกลงกับอีกฝ่ายไว้
เจียงไหลก็หลุบตาลงเล็กน้อย ดูท่าครั้งนี้เธอจะติดหนี้บุญคุณอีกฝ่ายไม่น้อย
——หลิวเถี่ยจู้ทั้งสี่คนไม่มีค่าพลังโจมตี อู๋หลิงช่วยเฝ้าบ้านให้ถึงห้าวัน
เธอถอนหายใจ ไม่คิดจะขุดคุ้ยเรื่องนี้ต่อ สายตาหันกลับไปยังหน้าต่างระบบตรงหน้า
ถ้าใช้เกณฑ์นี้ตัดสิน
การทำ"ใบอนุญาตพำนักชั่วคราว"ต้องอยู่ให้ครบสิบวัน
หลิวเถี่ยจู้ทั้งสี่คนนับได้ห้าวัน ยังขาดอีกห้าวัน ส่วนหลินเจ้าเหย่ทั้งสามคนยังขาดอีกแปดวัน
แต่เจียงไหลก็พอใจมากแล้ว สบายใจจริง ๆ
อย่างน้อยก็ไม่ต้องฝืนรวบรวมคนแปลก ๆ มาเพื่ออัปเกรดค่าย
เสี่ยงเจอปัญหามากเกินไป
เธอตัดสินใจแล้วว่า พอทุกคนทำ"ใบอนุญาตพำนักชั่วคราว"เสร็จ
จะตั้งแชทกลุ่มใหญ่ของค่าย แล้วตั้งชื่อว่า"ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว"
เมื่อรถออฟโรดแล่นเข้าค่าย เจียงไหลก็เห็นคนหลายคนมายืน “ต้อนรับขนาบสองข้างทาง” อย่างรวดเร็ว