เสาหินสีดำตั้งตระหง่านอยู่กลางค่าย
ลำต้นหลักดูคล้ายกระดูกสันหลังท่อนหนึ่งของอสูรกายยักษ์ที่ไม่รู้จัก ตรงรอยต่อของกระดูกแต่ละชิ้นประดับเขี้ยวหมาป่าแหลมคมไว้
เขี้ยวเหล่านั้นโค้งยื่นออกมาจากรอยแยกของกระดูก สบกันเป็นชั้นบนล่าง ประกายมืดสีแดงฉานไหลวูบไหวอยู่ราง ๆ
ยอดสูงสุดของตราเผ่าเป็นกะโหลกหมาป่า
ไม่ว่าจะมองจากด้านไหน ก็เห็นสีหน้าแตกต่างกันออกไป
ราวกับสื่อถึงความยินดี โกรธ เศร้า และสุข
เมื่อปรากฏตราเผ่าขึ้น เจียงไหลก็รู้สึกถึงพลังอ่อนโยนสายหนึ่งไหลเข้าสู่ทุกส่วนของร่างกาย
บางทีเพราะความหมายของมันคือ “ครอบครัว” และ “การปกป้อง” จึงไม่ทำให้ใครรู้สึกถึงกลิ่นอายก้าวร้าวหรือโหดเหี้ยม
เจียงไหลหันไปดูไอเทมชิ้นที่สองที่ดรอปออกมา
เหนือความคาดหมาย มันเป็นของระดับ "เพชร" อีกชิ้นหนึ่ง:
"ชื่อ: แก่นจันทรา (100 มิลลิลิตร)"
"ระดับขั้น: เพชร"
"ว่ากันว่ามีเพียงลิลิธเท่านั้นที่รวบรวมแก่นจันทราบริสุทธิ์เช่นนี้ได้ เธอเป็นที่รักของรัตติกาล"
"แสงจันทร์อ่อนโยนแต่ก็เจ้าเล่ห์ ใช้เป็นยาได้ อีกทั้งยังนำไปสร้างไอเทมประเภทภาพหลอนได้"
ของเหลวสีเงินจาง ๆ บรรจุอยู่ในขวดแก้วทรงเรียวยาว บนผิวมีจันทร์เสี้ยวบางเบาลอยอยู่
ดูเหมือนจะเป็นวัตถุดิบที่ใช้ร่วมกับ "ตำรายาเทวะ" และ "ตำราภาพเทียนกง" ได้
“ของชิ้นนี้...”
จิงอวิ๋นซิ่วสัมผัสได้ว่าตำราภาพของตัวเองตอบสนอง
เธอกวาดตามองอย่างรวดเร็ว ก่อนเอ่ยด้วยความประหลาดใจว่า
“ตอนนี้ฉันยังอยู่ในขั้นที่ไม่สูงพอ ทำได้แค่ไอเทมอย่าง ‘ยาปรับโฉม’ อะไรทำนองนั้น”