เจียงไหลไม่ได้แทะเมล็ดแตงโมจริง ๆ
เธอไม่มีเมล็ดแตงโมด้วยซ้ำ
แค่กัดแอปเปิลดังกร้วมกร้าม
ช่วยไม่ได้ เธอกับหลินซีว่างไม่มีอุปกรณ์ป้องกันตัว
เว้นเสียแต่เสิ่นชิงหรานกับหลินเจ้าเหย่จะไล่ต้อนถงจื่ออ้วนผอมมา
ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางต่อสู้ได้อย่างอิสระท่ามกลางฝูงมลทินที่รอตะครุบ
ถ้าแบกกองไฟเคลื่อนที่ได้ออกไป ก็เท่ากับบอกถงจื่ออ้วนผอมว่า——
เฮ้ย ตีตรงนี้
ถ้าทำลายกองไฟนี้ พวกเราก็จะถูกมลทินกลืนกินแน่
เมื่อเห็นว่าเสิ่นชิงหรานกับหลินเจ้าเหย่เริ่มได้เปรียบขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีอวี๋ฉือคอยสนับสนุน
ถึงขั้นรู้สึกเหมือนพวกนั้นกำลังสนุกกันใหญ่
เจียงไหลคางเกยมือ มองจนตาแทบหลุด
เธอตระหนักได้ว่า ในช่วงนี้ ดูเหมือน 'สิ่งแปลกปลอม' กับผู้เล่นจะไม่ได้มีช่องว่างด้านพลังมากนัก
——เว้นแต่พวกหัวหน้าอย่างหลินเจ้าเหย่
เสิ่นชิงหรานเผชิญหน้ากับ 'ไอ้อ้วน' ตัวต่อตัว ก็ยังสู้ได้คู่คี่สูสี
ต่างจากตอนสู้กับเหลียงอี้เจาพวกนั้น
ไม่มีการกดดันด้วยไอเทมเป็นชุด ๆ ไม่มีความได้เปรียบด้านจำนวน
หายากที่ 'ยุติธรรม' พอยิ่งสู้ก็ยิ่งเข้าที่เข้าทาง
เพียงแต่สู้ไปสู้มา จู่ ๆ เสิ่นชิงหรานก็หยุดมือ
ไอ้เจ้าแดงนั่นเชิดคางไปทางค่าย
เสียงเขาดังออกมาจากแชทกลุ่ม:
“พี่เจียง สองตัวโง่นี่มุ่งหน้าไปหาพวกคุณแล้ว”
แถมยังเจือแววสมน้ำหน้าแบบที่แทบสังเกตไม่เห็น
เสิ่นชิงหรานสาบานว่าตนไม่ได้มีเจตนาราดน้ำมันใส่ไฟ
เขาแค่เอ่ยขึ้นมาลอย ๆ ว่า: