มือของเขาวางหลวม ๆ บนไหล่ของซีเจ๋อ ข้อเท้าแนบชิดกับเอวของซีเจ๋อ
"จะไปไหน..." เสียงของเสิ่นอวี่อันแหบและเบา
ใบหน้าของเขาซุกเข้าไปในซอกคอของซีเจ๋อ เสียงอู้อี้อยู่บนผิวหนัง: "อย่าไปเลย..."
"เรียกฉันว่าอะไร?" เสียงของซีเจ๋อกระซิบข้างหูเขา
" daddy"
"แล้วอะไรอีก?"
ใบหน้าของเสิ่นอวี่อันยังคงซุกอยู่ในซอกคอของเขา
แขนที่โอบรอบคอของซีเจ๋อกระชับขึ้น
"เรียกไม่ออกเหรอ?"
"...lao gong"
ตอนที่เสิ่นอวี่อันพูดสองคำนี้ออกมาเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน
หลังจากพูดจบเขาก็ซุกหน้า deeper ลงไปอีก ใบหูร้อนราวกับจะไหม้
"เรียกอีกครั้ง"
"สามี..."
"ดังกว่านี้สิ"
เสิ่นอวี่อันเงยหน้าขึ้นมองเขาครู่หนึ่ง
เสิ่นอวี่อันเห็นใบหน้าด้านข้างของเขา ภายใต้แสงโคมไฟตรงขอบ มุมปากโค้งขึ้นชัดเจนกว่าปกติเล็กน้อย
เสิ่นอวี่อันซุกหน้ากลับลงไป เสียงดังขึ้นกว่าเมื่อครู่เล็กน้อย: "สามี"