ออกจากเวนิสตอนที่เสิ่นอวี่อันถามซีเจ๋อที่สนามบินว่าจุดหมายต่อไปคือที่ไหน ซีเจ๋อบอกว่าฟินแลนด์
เสิ่นอวี่อันเอนตัวพิงไหล่เขาแล้วบอกว่าอยากดูแสงเหนือ ซีเจ๋อบอกว่าถึงที่นั่นก็ไม่แน่ว่าจะเห็น ต้องดูสภาพอากาศ เสิ่นอวี่อันบอกว่างั้นก็วัดดวงกัน
เครื่องบินลงที่เฮลซิงกิตอนท้องฟ้าเริ่มมืดลงแล้ว
พวกเขาเปลี่ยนไปขึ้นรถออฟโรด ขับต่อไปทางเหนือบนถนนสีเทา
ต้นไม้สองข้างทางเริ่มเตี้ยลงเรื่อยๆ บนพื้นถนนเริ่มมีน้ำแข็งที่ยังละลายไม่หมด เสิ่นอวี่อันเอนตัวพิงเบาะนั่งหลับไปครึ่งหลับครึ่งตื่น พอตื่นขึ้นมาท้องฟ้าก็มืดสนิทแล้ว
"อีกนานไหม?"
"อีกครึ่งชั่วโมง"
"เราอยู่ที่ไหน?"
"เขตทะเลสาป ใกล้ที่พักแล้ว"
รถเลี้ยวเข้าเส้นทางเล็กๆ ปลายทางเป็นบ้านไม้หลังหนึ่ง
บ้านไม่ใหญ่ ผนังด้านนอกเป็นไม้สีเข้ม บนหลังคามีหิมะบางๆ หน้าประตูมีไฟดวงหนึ่งส่องแสงออกมาเป็นวงกลมเล็กๆ บนพื้นหิมะหน้าบ้านในความมืด
ตอนเสิ่นอวี่อันลงจากรถ อากาศเย็นเฉียบก็ปะทะขึ้นมา เขาหดคอเล็กน้อย ลมหายใจที่พ่นออกมากลายเป็นไอขาว
"หนาว" เขาพูด
ซีเจ๋อหยิบกระเป๋าเดินทางออกจากท้ายรถ เดินมาข้างๆ เขาแล้วจับมือเขาไว้: "เข้าบ้านแล้วไม่หนาวแล้ว"
ในบ้านไม้อุ่นกว่าข้างนอกมาก ในเตาผิงก่อไฟไว้แล้ว ไม้กำลังลุกไหม้อย่างดี
ห้องนั่งเล่นไม่ใหญ่ มีโซฟาตัวหนึ่ง โต๊ะตัวหนึ่ง ริมหน้าต่างวางเก้าอี้สองตัว เสิ่นอวี่อันเดินไปหน้าเตาผิง ย่อตัวลงยื่นมือไปผิงไฟ แสงไฟส่องใบหน้าของเขาสว่างจ้า
"ตรงนี้มีน้ำพุร้อน" ซีเจ๋อวางกระเป๋าลง เดินมาข้างๆ เขา วางมือบนไหล่เขา "พรุ่งนี้แช่ได้"