“ผมจะปิดตายระบบพวกมันไปเลย!”
ปุ่มเอนเทอร์ถูกกดลงอย่างหนักหน่วง
“เพียะ”
เสียงกระแทกดังแหลมผ่านเครือข่ายเข้าหูผู้คนนับสิบล้าน
เครือข่ายพื้นฐานของวงการการเงินทั่วโลก ในวินาทีนี้ต้องเผชิญกับการโจมตีลดมิติที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
กลางจอใหญ่ของช่องกลาง
แผนผังเครือข่ายทั่วโลกอันซับซ้อนยุ่งเหยิงหายไปในพริบตา
ภาพถูกบังคับให้ตัดไปยังหน้าเว็บหนึ่ง
นั่นคือหน้าแรกอย่างเป็นทางการของธนาคารยูไนเต็ดสวิส
โลโก้โล่กางเขนสีฟ้าขาวปรากฏอยู่กลางจอ
แผ่ความสง่างามที่ไม่อาจสั่นคลอนมานานนับร้อยปี
วินาทีถัดมา หน้าเว็บทั้งหน้าก็เหมือนทีวีเก่าที่สัญญาณขาด
“ซ่า”
จุดหิมะขาวดำระเบิดเต็มหน้าจอ
จุดหิมะกะพริบอยู่ไม่ถึงสองวินาที
พื้นหลังหน้าจอก็กลายเป็นสีแดงเลือดแสบตา
คำภาษาอังกฤษสีดำขนาดใหญ่คำหนึ่งกระแทกลงกลางพื้นหลังสีแดง
“FROZEN (ถูกแช่แข็ง)”
ไม่ใช่แค่หน้าแรกเท่านั้น
ชาวเน็ตสายการเงินที่มือไวในห้องถ่ายทอดสดพากันออกไปลองล็อกอินผ่านโปรแกรมลูกข่าย
ไม่ถึงครึ่งนาที แชตสดก็คลุ้มคลั่งกันไปหมด
“ฉิบหายแล้ว! บัญชีออฟชอร์สวิสของเจ้านายผมเข้าไม่ได้แล้ว!”
“ล่มหมดแล้ว! ช่องทางวีไอพีสำหรับลูกค้าระดับสูงใช้ไม่ได้ ทุกบัญชีขึ้นว่าผิดปกติหมด!”
“นี่มันไวรัสเทพอะไรกัน? ถึงกับบังคับปิดระบบธนาคารที่ปลอดภัยที่สุดในโลกได้เลยเหรอ?”
ซูริค
อาคารสำนักงานใหญ่ของธนาคารยูไนเต็ดสวิส
นอกหน้าต่างกระจกเต็มบานชั้นสี่สิบห้า หิมะบนเทือกเขาแอลป์สะท้อนแสงขาวจ้าแสบตา
ฮอฟมานน์ ผู้จัดการใหญ่ นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่
ในมือเขาถือกาแฟเอสเปรสโซที่เพิ่งบดสดใหม่
โทรศัพท์สายเข้ารหัสสีแดงบนโต๊ะจู่ ๆ ก็ดังขึ้นราวกับบ้าคลั่ง
มือของฮอฟมานน์สั่นวูบ