ลู่เว่ยอิ่นยินดีรับข้อเสนอ
นางไปแม่น้ำสวินเจียงมิใช่เพื่อชมการแข่งเรือมังกร หากแต่สิ่งที่นางจะทำก็ไม่เกรงว่าจะมีผู้จับตามอง
มีซิงหมิงอยู่ด้วย ยังช่วยให้ฉ่ายเซียงไม่ต้องเหนื่อยขับรถม้าอีก
อากาศร้อนระอุ เดินทางหยุดพักเป็นระยะ ฟ้ามืดแล้ว ทั้งสี่คนเพิ่งเดินทางถึงตำบลซานหรง ห่างจากเมืองสวินซึ่งจะจัดการแข่งเรือมังกรอีกครึ่งชั่วยาม
เจียนเจียนเปิดม่านรถม้า กล่าวกับซิงหมิงว่า "รบกวนหาโรงเตี๊ยมให้หน่อย คุณหนูบอกว่า คืนนี้พักที่ตำบลนี้ พรุ่งนี้ออกเดินทางแต่เช้า ก็ยังทันดูเรือมังกร"
"ขอรับ"
รถม้าแล่นช้า ๆ ไปตามถนนสายหลัก พบโรงเตี๊ยมทั้งสิ้นสี่แห่ง แต่ละแห่งกลับเต็มหมด
ถึงแห่งที่สี่ เจียนเจียนตามเข้าไปด้วย ฟังเจ้าของโรงเตี๊ยมบอกว่าเต็มแล้ว ก็อดถามไม่ได้ว่า "ตำบลพวกท่านมีคนมาเข้าพักมากมายถึงเพียงนี้จากที่ใดกัน?"
เจ้าของโรงเตี๊ยมยิ้มเจื่อนอธิบาย "ก็พรุ่งนี้เป็นเทศกาลตวนอู่ ทุกคนมาดูแข่งเรือมังกรกัน เพียงสองวันนี้เอง ปกติไม่ค่อยมีคน"
เจียนเจียนหยิบเศษเงินแท่งหนึ่งยื่นให้ "พวกเราก็มาดูแข่งเรือมังกรเช่นกัน รบกวนเจ้าของโรงเตี๊ยมช่วยอำนวยความสะดวกหน่อย จัดห้องให้คุณหนูข้าสักห้องก็พอ"
อากาศร้อนเพียงนี้ เดินทางมาทั้งวัน ต้องอาบน้ำชำระกาย หากไม่มีที่พักจะทำอย่างไรได้
เจ้าของโรงเตี๊ยมผลักเงินคืน "ไม่มีหนทางจริง ๆ ขนาดห้องเดี่ยวแล้วยังไม่มีเลย"
ซิงหมิงกล่าว "ไปถามที่อื่นต่อเถิด"
เขารู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
ทั้งที่เวลามีมากมาย แต่กลับมัวเสียเวลาตลอดทาง... ให้รู้สึกว่าลู่เว่ยอิ่นเหมือนตั้งใจ
เจ้าของโรงเตี๊ยมหยิบผ้าขี้ริ้วข้าง ๆ เช็ดหน้าเคาน์เตอร์ไปพลาง สายตาจับจ้องไปด้านนอก มองเห็นฉ่ายเซียงยืนอยู่ข้างรถม้า
นางก็ดูไม่เหมือนคุณหนู คุณหนูคงอยู่ในรถ หมายความว่าพวกนางมาสี่คน
ถึงแม้ชายจะนอนในรถ เด็กสาวทั้งสามก็ต้องใช้สองห้องเป็นอย่างน้อย
"พวกเจ้าก็อย่าไปถามเลย ถามไปก็ไร้ผล ข้าบอกว่า พวกเจ้าไปทางนั้นเถิด"