ฝีพายเดียวฟาดลงไป ก็ทำให้กระโหลกศีรษะคนแตกได้
ลู่เว่ยอิ่นตาว่องไว ยกเท้าถีบเรือมังกร
เรือมังกรเคลื่อนตัวฉับพลัน จนคนบนเรือโซเซหงายหลัง พายเรือที่ชูสูงขึ้นฟาดลงสุดท้ายตกห่างจากคนชราเพียงหนึ่งฉื่อ น้ำกระเซ็นสูง
ชายหนุ่มสองคนบนเรือมังกรหมู่บ้านหยางกระโดดลงน้ำ ประคองหญิงชราที่ตกน้ำส่งขึ้นฝั่ง
“เจ้าทำอะไร!”
มือกลองบนเรือมังกรหมู่บ้านหยางกำค้อนตีกลอง แผดเสียงตวาดใส่หยีโหย่วไฉที่เหวี่ยงพาย “เจ้าคิดจะฆ่าคนหรือ?”
สีหน้าไม่ยินยอมบนใบหน้าหยีโหย่วไฉฉายวาบแล้วหายไป รีบเปลี่ยนเป็นความโกรธเคืองดั่งถูกใสร้าย
“พูดจาเหลวไหลสิ้นดี!”
เขาอธิบายให้ทุกคนฟัง “อยู่ไกล เอื้อมมือไม่ถึง ข้าจึงใช้พายเรือเอื้อมไปช่วย จะมีปัญหาอันใด?”
“เจ้าทำแบบนั้นเรียกว่าเอื้อมไปช่วยหรือฟาดลงกันแน่ ใจเจ้ารู้ดี หากมิใช่แม่นางผู้นี้ หญิงชราคนนี้ก็ตายด้วยน้ำมือเจ้าแล้ว”
“เจ้าอย่าใส่ร้ายป้ายสี นี่คืออาเล็กของข้า อาเล็กแท้ ๆ น้องสาวคนเล็กของพ่อข้า ข้าจะคิดฟาดนางให้ตายได้อย่างไร?”
ทั้งสองฝ่ายต่างยืนกรานคำพูดตน ไม่นานนักผู้คนสองลำเรือก็ต่อล้อต่อเถียงกัน ต่างคนต่างถือพายเรือชี้ไม้ชี้มือ
มิใช่เพราะต้องรีบไปแข่งเรือมังกร ทั้งสองฝ่ายแทบอยากขึ้นฝั่งไปตะลุมบอนกันสักยก
ช่วยเหลือได้ทันการณ์ หญิงชราเท้าปกแค่สำลักน้ำไม่กี่อึก มิได้เป็นอันใดมาก
พวกผู้หญิงบนฝั่งก็กำลังวิพากษ์วิจารณ์ ต่างพากันชี้นิ้วกล่าวโทษหยีโหย่วไฉ ยังมีคนกล่าวหาว่าหยีโหย่วเถียนที่รับตะกร้าจงใจดึงคนชราตกลงน้ำ
หยีโหย่วเถียนโกรธจนอับอาย พลุ่งพล่านตวาดใส่หญิงชราสกุลหยีว่า “อั๊วอี ท่านว่า ข้าเป็นคนดึงท่านตกน้ำหรือไม่”
หญิงชราสกุลหยีไออยู่นาน กล่าวด้วยเสียงแหบแห้งว่า “เข้าใจผิด ล้วนเป็นเรื่องเข้าใจผิด โทษข้าเอง คนแก่อายุมากไร้ประโยชน์ ยืนไม่มั่นคง… เวลาไม่เช้าแล้ว ริบไปเถิด มิฉะนั้นเดี๋ยวก็ไปไม่ทันแข่งเรือมังกร”
กล่าวจบก็หันไปกล่าวขอบคุณอย่างจริงจังกับชายหนุ่มสองคนที่กระโดดลงน้ำช่วยนาง
นางกล่าวเช่นนี้แล้ว ผู้อื่นก็ยากจะกล่าวอันใดอีก
ผู้คนบนเรือมังกรสองลำต่างกลับเข้าประจำที่ จ้องมองกันและกันด้วยแววตาเต็มไปด้วยโทสะ เมื่อออกจากฝั่งต่างเร่งรีบชิงดีชิงเด่น แกว่งพายเรือกันอย่างรวดเร็ว