“ได้ พักผ่อนให้เต็มที่นะ ฉันกลับโรงพยาบาลก่อน มีอะไรก็ติดต่อฉันได้ทุกเมื่อ”
เวินหร่วนพยักหน้า มองเขาเดินจากไป ก่อนห้องพักฟื้นจะกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
เธอมองผลไม้ที่จี้สื่อเหยียนนำมาให้ แววตาซับซ้อน
ไม่คิดเลยว่าเขาจะ… มาเยี่ยมเธอ เรื่องนี้ทำให้เธอประหลาดใจไม่น้อยจริง ๆ
ขณะนั้น จี้สื่อเหยียนกำลังเดินทางกลับตระกูลจี้ สีหน้าดูไม่สู้ดีนัก
เขาติดต่อหาเลขาฯ เจียงยวน ก่อนสั่งเสียงขรึมว่า “เรื่องที่ให้คุณไปสืบก่อนหน้านี้ สืบไปถึงไหนแล้ว”
เจียงยวนตอบว่า “คุณจี้ครับ ผมจะส่งข้อมูลให้เดี๋ยวนี้ครับ”
“ดี”
ไม่นานจี้สื่อเหยียนก็ได้รับข้อมูลล่าสุดที่เจียงยวนส่งมา
เขาสูดหายใจลึก ๆ ก่อนค่อย ๆ เปิดดู
เมื่ออ่านจบอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาก็พลันมืดครึ้มลง
หลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จี้สื่อเหยียนก็โทรหาเจียงยวนอีกครั้ง “ช่วยนัดคุณนายเวินให้ฉันหน่อย ฉันอยากพบเธอสักครั้ง”
เจียงยวนแปลกใจเล็กน้อย ก่อนตอบรับ “ได้ครับคุณจี้”
ทางตระกูลเวิน เจ้าซิ่วยหวินเพิ่งกลับจากไปทำสวยกับเพื่อน
เธอกำลังเตรียมขนมให้เวินปั๋วเหวิน เพราะพรุ่งนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาจะกลับบ้าน
ถึงตอนนั้นจะได้เอาขนมติดตัวไปโรงเรียนด้วย
โทรศัพท์ดังขึ้น เจ้าซิ่วยหวินรับสาย “สวัสดีค่ะ”
“สวัสดีครับ คุณนายเวินใช่ไหมครับ”
แววสงสัยวาบผ่านดวงตาของเจ้าซิ่วยหวิน “ใช่ค่ะ คุณเป็นใครคะ”
“ผมเจียงยวน เลขาฯ ของคุณจี้สื่อเหยียนครับ คุณจี้ของเราอยากพบคุณนาย ไม่ทราบว่าสะดวกเมื่อไหร่ครับ”
เมื่อได้ยินชื่อจี้สื่อเหยียน สีหน้าของเจ้าซิ่วยหวินก็มืดครึ้มลงทันที “จี้สื่อเหยียน?”