เวินหร่วนชะงักไปเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าสิ่งที่เจียงอวี้ไป๋จะพูดถึงกลับเป็นเรื่องนี้ แต่เธอก็ไม่ได้ปิดบังแม้แต่น้อย
“อืม เดิมทีเพื่อนร่วมงานที่รับผิดชอบงานแปลให้คณะของไรน์ฮาร์ทประสบอุบัติเหตุรถชน ส่วนคนอื่นในสถาบันต่างก็ไปปฏิบัติงานนอกสถานที่กันหมด เลยต้องจัดให้ฉันเข้ามารับช่วงแทนชั่วคราว”
พูดถึงตรงนี้ เธอชะงักเล็กน้อย สายตาหยุดอยู่ที่แนวกรามตึงเครียดของชายหนุ่ม ก่อนกล่าวต่อว่า “ฉันไม่รู้ว่าบริษัทที่ไรน์ฮาร์ทไปเจรจาด้วยคือตระกูลจี้ ถ้ารู้ ฉันคงพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดข้อครหา”
บางทีอาจเป็นเพราะแววตาของเธอเปิดเผยเกินไป แรงที่เจียงอวี้ไป๋ใช้คีบบุหรี่จึงผ่อนลงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็บดก้นบุหรี่จนดับ แล้วมองเธอด้วยน้ำเสียงเย็นชาเช่นเคย
“ไม่อยากรู้เหรอว่าฉันรู้ได้ยังไง”
เวินหร่วนพยักหน้า
เธอสงสัยอยู่แล้วจริง ๆ!
เจียงอวี้ไป๋ปลดล็อกโทรศัพท์ แล้วยื่นให้เธอดู
เวินหร่วนยื่นมือไปรับ ทันทีที่เห็นภาพบนหน้าจอ คิ้วก็ขมวดแน่น ใบหน้าค่อย ๆ ซีดลงทีละน้อย
มีคนจงใจถ่ายภาพตอนที่เธอกับจี้สื่อเหยียนยืนประจันหน้ากันในระยะใกล้ตรงทางเดินหน้าห้องน้ำ มุมกล้องเจ้าเล่ห์มาก
ใครเห็นก็ต้องคิดว่าทั้งสองมีความสัมพันธ์แนบแน่นสนิทสนมกัน
แต่ความจริงแล้ว พวกเขากำลังเผชิญหน้ากันอย่างดุเดือด
ดูจากภาพก็รู้ว่าเป็นฝีมือของมืออาชีพที่แอบถ่ายอยู่
แต่ตอนนั้นมีเจ้าหน้าที่เดินผ่านไปมาหลายคน ใครกันนะ?
ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่?
แล้วก็เรื่องติดอันดับค้นหายอดนิยมครั้งก่อนอีก!
เวินหร่วนข่มความโกรธไว้ แล้วถามด้วยสายตาเคร่งขรึม “สืบได้ไหมว่าใครเป็นคนโพสต์”
เจียงอวี้ไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย สีหน้าคาดเดาไม่ได้ “กำลังสืบอยู่”