กลางเดือนมิถุนายน อุณหภูมิทั่วประเทศพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ฤดูร้อนอันร้อนระอุมาถึงแล้ว!
เมืองจิง
กู้ชิงฮวนเรียนจบภาคเรียนที่สองของชั้นมัธยมปลายปีสองแล้ว และกำลังจะก้าวเข้าสู่ชั้นมัธยมปลายปีสามอันแสนตึงเครียด
เธอนั่งอยู่ในห้องหนังสือ สายตาพลันเหลือบไปเห็นกองหนังสือบนโต๊ะข้างมือ
หนังสือเหล่านั้นเป็นของฉีจินเยว่ บนนั้นยังเขียนชื่อ “ฉีจินเยว่” ไว้สามตัวอักษร
จู่ ๆ ปลายจมูกก็รู้สึกแสบขึ้นมา เธอพึมพำเสียงเบา “เธอเป็นยังไงบ้างนะ ฮึ! ไม่รู้จักส่งข่าวมาหาฉันบ้างเลย!”
ผ่านไปครู่ใหญ่ เธอจึงยกมือขยี้ดวงตาที่ชุ่มชื้น ก่อนก้มหน้ากลับไปอ่านหนังสือต่อ
ในเทือกเขาดงดิบแห่งหนึ่งของมณฑลกุ้ย
จุดรวมพลทหารใหม่ ทหารใหม่เกือบหนึ่งพันนายทยอยเดินทางมาถึง
“ทุกคนฟังให้ชัด กติกาการแข่งขันคัดออกครั้งนี้มีดังนี้”
“ข้อหนึ่ง ห้ามจงใจทำร้ายผู้อื่น ข้อสอง ห้ามข้ามเส้นเขตแดน ข้อสาม ห้ามนำกระสุนจริงเข้าสนามแข่งขัน...”
การแข่งขันคัดออกเพื่อเอาชีวิตรอดในป่า ทหารใหม่เกือบหนึ่งพันนายจะได้รับหมายเลขและถูกส่งเข้าไปในป่าเขา ผู้ที่อยู่รอดจนถึงท้ายที่สุดจะได้รับการจัดอันดับตามคะแนนสะสม
อ้อ ใช่แล้ว ฆ่าผู้เข้าแข่งขันได้หนึ่งคนจะได้หนึ่งคะแนน ส่วนผู้ที่อยู่รอดจนถึงท้ายที่สุดจะได้คะแนนเพิ่มอีกสามสิบคะแนน
อาวุธเริ่มต้นของผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนมีเพียงมีดสั้นทหารหนึ่งเล่ม ปืนพกหนึ่งกระบอก และปืนไรเฟิลหนึ่งกระบอก โดยแต่ละกระบอกมีกระสุนสิบ นัด
นั่นหมายความว่าทรัพยากรมีจำกัด ใช้หมดแล้วก็ไม่มีอีก
ดังนั้นในสนามแข่งขันจึงซ่อนกล่องเสบียงไว้กว่าร้อยกล่อง อาจเป็นอาหาร อาจเป็นกระสุน อาจเป็นอุปกรณ์ทางการแพทย์ หรืออาจเป็นอาวุธ สรุปก็คือ ใครเก่งคนนั้นได้ไป!