ราตรีค่อย ๆ เปิดฉากขึ้น เหล่าทหารใหม่ปรับตัวเข้ากับชีวิตในค่ายทหารอันแสนจำเจได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
แต่ยังไงก็ต้องมีผลลัพธ์อะไรสักอย่างบ้างสิ
แสงไฟถนนส่องสนามฝึกให้สว่างไสวราวกับตอนกลางวัน
สามกองร้อยแยกกันนั่งประจำพื้นที่ของตน ขัดสมาธิลงบนพื้น
“สหายทั้งหลาย หลังจากฝึกฝนอย่างหนักมาตลอดสองเดือนครึ่ง ฉันได้เห็นความพยายาม ความมุ่งมั่นอดทน และความสามัคคีอันงดงามของพวกคุณแล้ว
แต่โบราณว่าไว้ ปลูกแตงย่อมได้แตง ปลูกถั่วย่อมได้ถั่ว เบื้องบนตัดสินใจจัดการทดสอบรอบสุดท้ายให้ทหารใหม่ทุกคน”
หัวหน้าครูฝึกชวี่หยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย
“วิ่งครอสคันทรีห้าสิบกิโลเมตร วิ่งฝ่าด่านสิ่งกีดขวาง 400 เมตร การต่อสู้ระยะประชิด และการยิงปืน รวมทั้งหมดสี่รายการ ใช้เวลาสามวัน”
รายการเหล่านี้ล้วนเป็นหัวข้อสำคัญที่ทหารใหม่ได้ฝึกฝนกันมาตลอดสองเดือนที่ผ่านมา อีกทั้งผู้บังคับกองร้อยแต่ละกองร้อยยังคอยทดสอบอยู่เป็นระยะ เหล่าทหารใหม่จึงไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวนัก
“แน่นอนว่า การทดสอบครั้งเดียวตัดสินอะไรไม่ได้ แต่คะแนนเหล่านี้จะเป็นข้อมูลประกอบการพิจารณา เช่น หลังจบการฝึกทหารใหม่แล้ว พวกคุณจะถูกจัดไปประจำกองร้อยรบหรือกองพ่อครัว”
กองร้อยรบ กองพ่อครัว
ใครที่มีความมุ่งมั่นอยู่บ้างย่อมไม่อยากไปกองพ่อครัว
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับการดูถูกหรือไม่ดูถูก แต่เป็นเรื่องของเป้าหมายส่วนตัวล้วน ๆ!
พอได้ยินดังนั้น สีหน้าของทุกคนก็พลันจริงจังขึ้น
“นอกจากนี้ ทหารใหม่ทั้งกองพลมีทั้งหมด 916 คน จะเข้าร่วมการแข่งขันคัดออกเอาชีวิตรอดกลางแจ้งเป็นเวลาสิบวันในวันที่ 15 มิถุนายน”
“การแข่งขันคัดออกครั้งนี้ ผู้บังคับการกรมและหัวหน้ากองบัญชาการการเมืองจากทุกกรมในกองพลจะมาร่วมชมด้วย”