เซียวหลิ่นทอดสายตามองเรียวขาของเย่หยุนถังที่สวมกางเกงขาสั้นยีนส์
ขาของเธอขาวผ่องเพรียวบาง ทั้งยังยาวตรงได้รูปสวยสะดุดตา
เย่หยุนถังสังเกตเห็นสายตาลึกล้ำมืดมนของเขา จึงถลึงตาใส่ “มองอะไรน่ะ ฉันแต่งตัวแบบนี้ก็ปกติดีไม่ใช่เหรอ”
หุ่นของเธอดีมาก อกอวบเอวคอด ตรงไหนควรมีเนื้อก็มี ตรงไหนควรผอมก็ผอม
ที่สำคัญที่สุดคือเธอผิวขาวมาก เนียนละเอียดเกลี้ยงเกลา ราวกับไข่ที่ปอกเปลือกแล้ว ไร้ตำหนิแม้แต่น้อย
เซียวหลิ่นจับข้อมือเย่หยุนถัง พลิกตัวแล้วกดเธอลงใต้ร่าง
เขายันแขนไว้ข้างตัวเธอ กล้ามเนื้อเป็นมัดเรียบแน่น แฝงพลังแข็งแกร่งของชายชาตรีเอาไว้
เย่หยุนถังถูกเขากดทับเช่นนี้ หัวใจก็เต้นแรงขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่
“วันนั้นที่ไปซื้อชุดว่ายน้ำ ทำไมจู่ ๆ ถึงโกรธขึ้นมา”
น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำและแหบพร่า ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นรดใบหน้าเธอขณะพูด
ราวกับมีขนนกเส้นหนึ่งไล้ผ่าน ให้ความรู้สึกวาบหวามซ่านไปทั่ว
ทั้งสองแนบชิดกันมาก เรียวขาขาวเนียนของเธอแนบสนิทกับขายาวแข็งแรงของเขา
เธอมองใบหน้าคมเข้มหล่อเหลา ขนตายาวสั่นไหวเบา ๆ “ฉันได้ยินบทสนทนาระหว่างคุณกับไป่ชูเหวย คุณยกบ้านที่ทุ่มเททุกอย่างซื้อมาให้เธอ แสดงว่าคงใส่ใจเธอมากสินะ! จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องจีบคุณต่อแล้ว ยังไงไป่ชูเหวยก็เคยเป็นมือที่สามในชีวิตแต่งงานครั้งก่อนของฉัน ฉันไม่อยากเข้าไปพัวพันกับใครที่เกี่ยวข้องกับเธออีก”
หรือพูดให้ตรงกว่านั้น เธอทนไม่ได้ที่ต้องพ่ายแพ้ให้ผู้หญิงคนนั้นครั้งแล้วครั้งเล่า