ทำไมถึงอยากฆ่าเจียงเย่าจู่?
เจียงจ้าวตี้เติบโตมาในครอบครัวที่ให้ความสำคัญกับผู้ชายมากกว่าผู้หญิงอย่างยิ่ง โดยเฉพาะแม่ของเธอที่รักแต่เจียงเย่าจู่ น้องชายของเธอมาตั้งแต่เล็ก
พ่อทำงานรับจ้างตามไซต์ก่อสร้างมาตลอดปี เป็นคนซื่อและขี้ขลาด ไม่เคยยุ่งเรื่องใดในบ้าน
แม่เป็นคนเผด็จการ ทุกอย่างในบ้านขึ้นอยู่กับคำพูดของแม่
พอคลอดออกมาเป็นผู้หญิง แม่จึงตั้งชื่อเธอว่าจ้าวตี้ โดยหวังว่าลูกคนถัดไปจะเป็นผู้ชาย
บ้านมีพื้นที่คับแคบ ตั้งแต่มีน้องชาย ห้องของเธอก็กลายเป็นห้องของเขา
ตอนนั้นเธอคิดว่า ขอเพียงทำตัวดี ตั้งใจเรียน และขยันทำงานบ้าน แม่ก็จะรักเธอ
แต่ทุกครั้งที่เธอนำใบประกาศกลับบ้าน แม่ก็พูดเพียงว่า เด็กผู้หญิงเรียนเก่งไปจะมีประโยชน์อะไร สุดท้ายก็ต้องแต่งงานอยู่ดี
ตอนนั้นเจียงเย่าจู่เรียนไม่ดี ชอบก่อเรื่อง แต่แม่กลับบอกว่าเด็กผู้ชายซุกซนหน่อยแปลว่าฉลาด โตขึ้นต้องได้ดีแน่
ทุกวันหลังเลิกเรียน เธอจะถูกสั่งให้ทำงานบ้านกองโต
ส่วนเจียงเย่าจู่ก็จงใจนอนกินขนมดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟา พลางคายเปลือกเมล็ดแตงโมลงพื้นขณะที่เธอกวาดบ้าน
ในบ้านหลังนั้น เธอยังมีค่าน้อยกว่าสุนัขเสียอีก
ของอร่อยถูกเก็บซ่อนไว้ในตู้เสมอ มีเพียงเจียงเย่าจู่เท่านั้นที่ได้กิน
ไข่ นม ผลไม้ ต่อให้เจียงเย่าจู่กินจนเบื่อแล้วโยนทิ้งถังขยะ แม่ก็ยังไม่ยอมให้เธอกิน บอกว่านั่นเก็บไว้ให้ลูกชาย
แค่เธอมองนานขึ้นอีกนิด แม่ก็ฟาดฝ่ามือใส่ ด่าว่าเธอตะกละ ด่าว่าหน้าไม่อาย และด่าว่าเป็นตัวถ่วง
ปีหนึ่งเธอเป็นไข้ ตัวสั่นไปทั้งร่าง แทบยืนไม่ไหว แม่ก็ยังบังคับให้ซักผ้าทำกับข้าว
แต่พอเจียงเย่าจู่เป็นหวัดเพียงเล็กน้อย แม่กลับกระวนกระวาย ซื้อยา ตุ๋นน้ำแกงไก่ ทั้งยังไม่ยอมให้เขาลงจากเตียง
บางครั้งเธอทนไม่ไหว อยากทะเลาะกับเจียงเย่าจู่ แม่ก็จะซ้อมเธอ แล้วบอกว่าน้องชายคือรากเหง้าของบ้านนี้ ชาตินี้เธอต้องคอยรับใช้เขา
ไม่ใช่ว่าเธอไม่เคยต่อต้าน เธอพยายามเล่าความคับข้องใจทั้งหมดให้พ่อฟัง
แต่พ่อเป็นแค่คนขี้ขลาด ขอเพียงแม่ถลึงตาใส่ เขาก็ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ
เขาจัดการอะไรไม่ได้ และก็ไม่อยากจัดการ สุดท้ายจึงเอาแต่หลบไปทำงานต่างถิ่น ไม่กลับบ้านอยู่หลายปี