ข้อนิ้วที่กำโทรศัพท์ของผู้อำนวยการจิ้งซีดขาว แววตาเผยความอัดอั้นที่ซ่อนไว้ไม่มิด
“ผู้อำนวยการเส้า การถูกฆ่าของลัวจื่อหลิ่นเป็นอุบัติเหตุ ไม่มีใครคิดว่าฆาตกรจะเหิมเกริมถึงขนาดนี้ ในเมื่อคุณยืนกรานให้เซียวหลิ่นกลับมารับช่วงคดี ผมจะจัดให้เซียวหลิ่นกับฉินเฟิงนำทีมคนละทีม สืบสวนไปพร้อมกัน”
ผู้อำนวยการเส้าพยักหน้า “ได้”
ผู้อำนวยการจิ้งมีสีหน้าหม่นหมอง เรียกฉินเฟิงไปคุยตามลำพังในห้องทำงาน
“ครั้งนี้ผู้อำนวยการเส้าข้ามผมไปติดต่อสำนักงานตำรวจภูธรระดับจังหวัดโดยตรง เห็นได้ชัดว่าไม่ไว้ใจคุณ แถมยังทำให้ผมเสียหน้า ตอนนี้ผมจะให้โอกาสคุณพิสูจน์ตัวเองหนึ่งครั้ง ถ้าอยากยืนหยัดอยู่ที่นี่ให้ได้ ก็ต้องหาตัวฆาตกรให้เจอก่อนเซียวหลิ่น แล้วนำหลักฐานที่หนักแน่นมาให้ทุกคนเห็นว่าคนที่ผมเลือก ไม่ได้ด้อยกว่าใคร”
ฉินเฟิงกำมือทั้งสองข้างแน่นแล้วพยักหน้าอย่างหนักแน่น “คุณวางใจได้ ผมจะคลี่คลายคดีให้เร็วที่สุด จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”
ฉินเฟิงรู้ว่าเมื่อเซียวหลิ่นกลับมานำทีมสืบคดี เฉิงเหล่ยกับซ่งเช่อต้องอยู่ฝ่ายเซียวหลิ่นแน่นอน
ยังดีที่เขามีแผนสำรอง
สองวันนี้เขาติดสินบนเฉิงเหล่ยไว้แล้ว ขอเพียงฝั่งเซียวหลิ่นมีความคืบหน้าอะไร เฉิงเหล่ยก็จะบอกเขา
เขาจะต้องจับฆาตกรได้ก่อนเซียวหลิ่นแน่นอน
……
ทางฝั่งเซียวหลิ่นเรียกสมาชิกทีมมาประชุม
เขากวาดตามองเอกสารคดีทั้งสองแล้วสั่งเสียงเข้ม “เหล่ย นายพาทีมหนึ่งมุ่งสืบคดีจ้าวเจียซู่ หนึ่ง ตรวจสอบคนที่สัมผัสมีดสั้นประกอบฉากในช่วงยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนเกิดเหตุเป็นพิเศษ สอง เรียกดูประวัติการติดต่อทางสังคมกับรายการโทรศัพท์ของสมาชิกละครเวทีทุกคนอีกครั้ง ตรวจสอบความสัมพันธ์ของจ้าวเจียซู่ว่ามีความขัดแย้ง การกลั่นแกล้ง หรือความบาดหมางลับ ๆ หรือไม่ สาม ตรวจสอบที่มาที่แท้จริงของมีดสั้นเล่มนั้น ว่ามาจากคลังพร็อพหรือมีคนนำเข้ามาจากข้างนอก ตรวจสอบช่องทางการซื้อ บันทึกการหมุนเวียน และผลการตรวจลายนิ้วมือบนชั้นวางมีด ว่านอกจากจ้าวหมิงหยวนแล้วมีลายนิ้วมือของใครอีกบ้าง”