เซียวหลิ่นไม่สนใจเย่หยุนถังอีกต่อไป เขาตั้งใจซ่อมรถ
ร่างกายเขาสูงใหญ่ แข็งแรงกำยำ ยามก้มตัว กล้ามเนื้อแผ่นหลังเป็นมัดชัดเจน แฝงพละกำลังระเบิดที่แข็งแกร่งเอาไว้
เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าไป่ชูเหวยทิ้งผู้ชายอย่างเซียวหลิ่นที่ลีลาบนเตียงยอดเยี่ยมขนาดนี้ได้ยังไง
เธอกับฟู่สือหลี่แต่งงานกันมาสองปี แต่ไม่เคยร่วมเตียงกันเลย
เพราะฟู่สือหลี่เคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตรงนั้นของเขาได้รับบาดเจ็บ และรักษาอย่างลับ ๆ มาตลอด
ช่วงนั้น ฟู่สือหลี่อยากให้เธอทำเด็กหลอดแก้ว
เธอปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
ไม่มีชีวิตเซ็กซ์ด้วยซ้ำ ยังอยากให้เธอมีลูกอีก ฝันไปเถอะ
เธอไม่รู้ว่าไป่ชูเหวยตั้งครรภ์ลูกของฟู่สือหลี่ตามธรรมชาติหรือทำเด็กหลอดแก้ว แต่ยังไงเธอก็คิดว่าการที่ไป่ชูเหวยเลิกกับเซียวหลิ่นเป็นความเสียหายครั้งใหญ่ของไป่ชูเหวย
แรงเอวของเซียวหลิ่นต้องเหนือกว่าฟู่สือหลี่แน่นอน
ถ้าเซียวหลิ่นไม่ใช่หัวหน้าสืบสวนของที่ทำงานใหม่เธอ แต่เป็นหนุ่มขายบริการตัวท็อปของคลับก็คงดี
แบบนั้นเธอคงเลี้ยงเขาไว้สักหลายปีได้
ระหว่างที่เย่หยุนถังกำลังคิดฟุ้งซ่าน เสียงโทรศัพท์ของเซียวหลิ่นก็ดังขึ้น
โทรศัพท์ของเซียวหลิ่นอยู่ในกระเป๋ากางเกง มือทั้งสองข้างเปื้อนน้ำมันเครื่อง จึงหยิบไม่สะดวก
“หัวหน้าเซียว ให้ฉันช่วยหยิบโทรศัพท์ให้ไหม?”
เซียวหลิ่นเหลือบมองเย่หยุนถังที่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ตรงมุมปาก แววตาเขาลึกล้ำ “ฝันไปเถอะ”
เสียงเรียกเข้าดังอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเงียบไป
แต่ไม่ถึงครึ่งนาที เสียงก็กลับมาดังอีกครั้ง
คนปลายสายดูเหมือนมีเรื่องด่วนจะคุยกับเซียวหลิ่น โทรมาไม่หยุดหลายสาย
ท่าทางเหมือนถ้าเขาไม่รับ เธอก็จะโทรต่อไปเรื่อย ๆ
เซียวหลิ่นกลัวว่าทางหน่วยจะมีเรื่องด่วน แต่ตัวเองก็ไม่สะดวก เขาจึงเหลือบมองเย่หยุนถัง “กระเป๋ากางเกงซ้าย”