แผ่นหลังของฉินเฟิงชุ่มเหงื่อขึ้นมาทันที
โจวซีวเป็นลูกชายของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองลิ่น หากเขาถูกฆาตกรรมในเมืองเย่เฉิง แรงกดดันที่ตำรวจต้องแบกรับจะมากมายเพียงใด แทบไม่อยากจินตนาการเลย
เมื่อนึกได้ว่าตัวเองจับคนผิด ฉินเฟิงก็เหลือบมองเฉิงเหล่ยด้วยสายตาคมกริบ
เฉิงเหล่ยเป็นคนให้ข้อมูลกับเขาว่าโจวซีวเดินทางมาเมืองเย่เฉิงเพียงลำพัง หลังจากซ่งเช่อกับคนอื่น ๆ ลงพื้นที่ตรวจสอบ ก็พบตำแหน่งโรงแรมที่โจวซีวพักอยู่ เขาแค่ต้องไปจับกุมก็พอ
เขาไม่คิดเลยว่าเฉิงเหล่ยจะให้ข้อมูลผิดกับเขา
เมื่อผู้อำนวยการจิ้งรู้ว่าฉินเฟิงจับคนผิด สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที “ห้ามปล่อยให้โจวซีวเป็นอะไรเด็ดขาด ขยายวงค้นหาเดี๋ยวนี้ ต้องตามหาตัวเขาให้พบ”
ส่วนผู้อำนวยการเส้าหันไปมองเซียวหลิ่น ก่อนเดินไปหาและตบไหล่เขาเบา ๆ “คุณรู้ไหมว่าโจวซีวอยู่ที่ไหน”
เซียวหลิ่นพยักหน้า “รู้ครับ โจวซีวถูกฆาตกรตัวจริงพาตัวไป อาเช่อพาคนไปเฝ้าติดตามอยู่ ทางผมก็จะรีบพาคนไปที่นั่นทันทีครับ”
ผู้อำนวยการเส้ามีแววยินดีในดวงตา “เจอตัวฆาตกรแล้วหรือ”
“ฆาตกรจงใจล่อโจวซีวมาเมืองเย่เฉิงครับ”
ผู้อำนวยการเส้าพยักหน้า “ฐานะของโจวซีวไม่ธรรมดา ต้องไม่ปล่อยให้เขาเป็นอะไรเด็ดขาด”
“ผมทราบครับ”
เซียวหลิ่นดำเนินการขอหมายจับและจัดการเอกสารต่าง ๆ เรียบร้อยแล้ว ก็เตรียมพาคนออกไป
เย่หยุนถังขยับเข้าไปหนึ่งก้าว “หัวหน้าเซียว ฉันไปกับพวกคุณด้วยนะคะ”
เซียวหลิ่นหันกลับมามองเย่หยุนถัง “ไม่ต้อง คุณอยู่ที่สถานีตำรวจ รอพวกเรากลับมาก็พอ”
เย่หยุนถังพยักหน้า “พวกคุณระวังตัวด้วยนะคะ”