“ไม่ใช่ท่านพ่อครึ่งหนึ่ง! ฮ่องเต้คือท่านพ่อที่แท้จริงของเยาเยา!” หรงเยารีบร้อนจนหน้าน้อยแดงก่ำ กระโดดไปมาท่ามกลางผู้คน โบกมือน้อยๆ อธิบาย
ชุยเย่ผิงย่อตัวลง ลูบศีรษะหลานสาว แล้วถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เยาเยายังเล็ก คงไม่รู้ว่าท่านพ่อที่แท้จริงหมายถึงอะไร”
ชุยหวยเฮ่า: “ใช่แล้ว มารดาของเจ้ากับฮ่องเต้ไม่เคยพบกันมาก่อน จะให้กำเนิดเจ้าได้อย่างไร”
หรงเยา: “...ในความฝัน ฮ่องเต้คือท่านพ่อของเยาเยา เป็นเทพเจ้าบอกมา”
ชุยหวยอี้: “เทพเจ้าพูดถูกแล้ว หลังจากมารดาของเจ้าเข้าวัง ฮ่องเต้ก็ถือเป็นท่านพ่อของเจ้าได้เช่นกัน”
หรงเยา: “...”
หรงเยามองคนที่กำลังปลอบใจนางอย่างเหม่อลอย ก้มหน้าลงอย่างหมดอาลัย เดินไปข้างมารดา แล้วดึงเสื้อผ้าของมารดา
“สิ่งที่เยาเยาพูดเป็นความจริงทั้งหมด”
ชุยหวยอินมองท่าทางที่ผิดหวังของลูกสาว ก็รู้สึกสับสนไปด้วย ลูกสาวของนางเคยทำนายหลายสิ่งได้แม่นยำ ไม่ว่าจะเป็นแม่นางหลิววางยาพิษ หรือหิมะเมื่อหลายวันก่อน
หรือว่าที่ลูกสาวพูดจะเป็นความจริง?
ไม่ว่าจะจริงหรือไม่ บัดนี้ฮ่องเต้อยู่ในวัง นางอยู่นอกวัง ยากที่จะพิสูจน์ได้ เมื่อนางเข้าวังแล้วค่อยสืบหาความจริงก็ยังไม่สาย
ชุยหวยอินจับมือลูกสาว พยักหน้า แล้วพูดอย่างอ่อนโยน “แม่เชื่อเยาเยา เมื่อแม่เข้าวังแล้ว จะพิสูจน์คำพูดของเยาเยาเอง”