……
หิมะตกในวันแรก ทุกคนในตระกูลชุยคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ
หิมะตกต่อเนื่องเป็นวันที่สอง บ่าวไพร่ในจวนชุยต่างสังเกตเห็นความผิดปกติของนายท่านหลายคน
พอถึงวันที่สาม หิมะยังคงตกอยู่
วันที่สี่ท้องฟ้าแจ่มใส หิมะหยุดตก พระอาทิตย์ค่อย ๆ ขึ้น
เช้าตรู่ ชุยเย่ผิงและจางอิงเหมยสามีภรรยา และนายท่านสามคนของตระกูลชุยต่างพากันมาที่ลานได๋อินโดยพร้อมเพรียงกัน
ทุกคนจ้องมองเยาเยาที่เพิ่งตื่นนอนราวกับมีพันคำถามจะถาม
ชุยหวยอินก็ตกตะลึงเช่นกันที่ความฝันของลูกสาวเป็นจริงอีกครั้ง
สิ่งนี้ทำให้หล่อนอดคิดถึงทุกคำพูดที่ลูกสาวเคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ไม่ได้
ลูกสาวบอกว่าพ่อของหล่อนคือฮ่องเต้ หรือว่าจริง ๆ แล้ว...
นอกจากชุยหวยอินจะคิดถึงคำพูดตอนหลับของเยาเยาเมื่อวันนั้นแล้ว ชุยเย่ผิง จางอิงเหมย สามีภรรยา และสามพี่น้องจี้ เฮ่า อี้ ก็มีความสงสัยเช่นเดียวกัน อยากจะดึงเยาเยามาสอบถามให้รู้แจ้งแท้จริงเสียที
เยาเยาเพิ่งล้างหน้า แก้มทั้งสองข้างขาวนุ่มราวกับแป้งซาลาเปายังแดงเรื่อ เจ้าหนูขยี้ตาแล้วเงยหน้ามองมารดา ตา และยาย รวมถึงลุงทั้งหลาย แล้วเรียกทีละคนด้วยเสียงหวาน
ชุยเย่ผิงอุ้มหลานสาวขึ้นมาโยกเบา ๆ พูดว่า “เยาเยา หลานรักของตา เจ้าเป็นดาวนำโชคของครอบครัวเราจริง ๆ ยังจำที่เจ้าพูดไว้เมื่อสามวันก่อนได้หรือไม่ เจ้าพูดถึงพ่อของเจ้า เยาเยายังจำได้ไหม?”
เยาเยาพยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย แล้วมองคนที่กำลังร้อนรนอยากรู้คำตอบด้วยความพอใจ ตอนนี้ตัวเองฉลาดจริง ๆ ที่คิดแผนนี้ได้! เมื่อหิมะตกผ่านไปแล้ว พวกเขาจะต้องเชื่อนางแน่นอน!