ดวงตาของชุยหวยอินสว่างวาบขึ้นมาทันใด แววตาที่มองต้านไถจี๋เปล่งประกาย มือของนางกำแขนเขาอย่างตื่นเต้นพลางกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ดีนัก”
เจาอีชุยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แม้แต่องค์จักรพรรดิก็ทรงพระสรวลอย่างมีความหมาย ส่วนหวังจงนั้นยังคงงุนงงเกาศีรษะด้วยความไม่เข้าใจ
คนทั้งสองนี้ ท่านผู้น้อยไม่อาจหยั่งรู้ได้แม้แต่น้อย
แล้วเหตุใดเจาอีชุยจึงคิดไปเยี่ยมพระสนมเฉินเล่า? ยังจะเสด็จไปพร้อมกับฝ่าบาทอีก เจาอีชุยไม่เกรงว่าพระสนมเฉินจะไม่พอพระทัยและทรงกริ้วรึ? ฝ่าบาทก็เช่นกัน เหตุใดจึงเสด็จไปเยี่ยมพระสนมเฉินโดยไม่มีเหตุอันควรเล่า?
เขาคิดเท่าไรก็ไม่ออก จนไม่อาจเอ่ยปากถามได้ คงได้แต่ติดตามเจ้านายไปด้วยกัน
หลังเสวยพระกระยาหารเสร็จ ฮ่องเต้กับเจาอีชุยก็มุ่งหน้าไปยังตำหนักเซี่ยกวงของพระสนมเฉินจริง ๆ
ตำหนักเซี่ยกวงอยู่ไม่ไกลจากตำหนักเหลียงอีนัก หากแต่ต้องเดินอีกสองเค่อจึงจะถึง เพิ่งเสวยพระกระยาหารเสร็จ ฝ่าบาทมิได้ทรงประทับเกี้ยว เพียงเสด็จเดินพระดำเนินไปพร้อมกับนางสนมชุย
บนเส้นทาง ทั้งสองมิได้ตรัสอะไรกัน หากแต่กลับไปด้วยกันอย่างกลมกลืนยิ่งนัก
เจาอีชุยเพียงเดินเรียบ ๆ อย่างมีมารยาท ส่วนฝ่าบาทจะทรงเหลียวแลนางเป็นระยะ ๆ คล้ายจะทรงยืนยันว่านางยังอยู่เคียงข้าง
ไม่นาน ก็ถึงตำหนักเซี่ยกวงของพระสนมเฉิน
ตำหนักเซี่ยกวงเป็นตำหนักที่งดงามรองจากตำหนักเฟิ่งอีของพระนางเจ้า พระสนมเฉินเป็นสตรีคนแรกของฝ่าบาท ยังได้ประสูติกาลพระโอรสและพระธิดาแก่ฝ่าบาทก่อนผู้อื่น พระกรุณาธิคุณย่อมเป็นที่หนึ่งไม่เป็นรองใคร
ของดีต่าง ๆ ที่หัวเมืองและรัฐบริวารน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายมา ล้วนไม่เคยขาดตกบกพร่องถึงตำหนักเซี่ยกวงเลย