เตาหลอมท้าสวรรค์

ตอนที่ 3 ฟื้นฟูสรรพสิ่ง

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

พลางคิดในใจ ลู่ฝานก็ชักมีดเล็กตรงเอวออกมา ผ่าโอสถนั้นออกเป็นสองซีก จากนั้นก็โยนลงไปในเตาหลอมทั้งหมด

หวึ่ง

เมื่อแสงประหลาดวาบผ่าน โอสถนั้นก็กลายเป็นสองเม็ดจริง ๆ!

ลู่ฝานตะลึงงันกับภาพที่เห็น ในใจพลันเกิดการคาดเดาอันอาจหาญ เตาหลอมมหัศจรรย์นี้ ดูเหมือนจะสามารถฟื้นฟูสรรพสิ่ง!

ไม่ว่าจะเป็นขาพิการของเขา หรือหินวิญญาณและโอสถ เพียงแค่โยนลงไปก็กลับคืนสภาพเดิมได้!

“โอสถหยวนคงนี่เป็นของหายาก หากผลิตได้คราวละมาก ๆ จริง ข้าไม่เพียงไม่อดตาย ยังอาจฝึกถึงขั้นฝึกปราณชั้นสิบได้เลย!” ใบหน้าลู่ฝานปรากฏความปลาบปลื้ม

สิบกว่าปีที่อยู่ในสำนักเต๋า เขาถูกรังแกไม่น้อย จะต่ำต้อยเพียงใดก็ว่าได้ แม้แต่สุนัขในสำนักเห็นลู่ฝานยังส่งเสียงเห่าใส่สองที แล้วลู่ฝานก็ยังทำอะไรมันไม่ได้

หากอาศัยเตาหลอมฝึกถึงขั้นฝึกปราณชั้นสิบ อย่างน้อยได้ตำแหน่งศิษย์หัวกะทิฝ่ายนอก ก็จะไม่ถูกศิษย์สำนักเดียวกันรังแกอีก

มีสิ่งให้หวังแล้ว ลู่ฝานก็รู้สึกว่าชีวิตมีความหมายขึ้นมาทันที จากนั้นก็หั่นโอสถสองเม็ดออกเป็นสี่ชิ้น โยนลงไปทั้งหมด

แล้วโอสถหยวนคงสี่เม็ดก็พลันกลายเป็นแปดเม็ดในพริบตา!

ลู่ฝานทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมา หลายครั้งเข้า โอสถหยวนคงหนึ่งเม็ดก็ทวีเป็นหนึ่งร้อยยี่สิบแปดเม็ด!

พึงรู้ว่า ศิษย์ฝ่ายนอกปกติครึ่งปีถึงจะได้รับโอสถหยวนคงหนึ่งเม็ด แม้ลู่ฝานจะมีสิทธิ์รับเช่นกัน แต่ชัดเจนว่า ค่าเสบียงและสวัสดิการทุกอย่างในสำนักแทบไม่เกี่ยวกับเขาเลย

เช่นค่าเสบียงหินวิญญาณรายเดือน กว่าจะถึงมือเขาก็ถูกนางเอี๋ยนหรูอวี้หรือศิษย์พี่คนอื่น ๆ ยึดไปเสียก่อน

ส่วนโอสถหยวนคงยิ่งถูกผู้ดูแลหม่าฮุบไปโดยตรง ลู่ฝานแม้แต่กลิ่นยังไม่เคยได้ดม ตามคำพูดของพวกมัน โอสถตกถึงมือลู่ฝานก็เสียเปล่า

ที่จริงพวกมันก็พูดไม่ผิด รากวิญญาณผสมห้าธาตุนี่หล่อเลี้ยงยากแต่แรกแล้ว

ปกติรากวิญญาณเดี่ยวและรากวิญญาณคู่ เวลาฝึกเพียงใช้โอสถหยวนคงหนึ่งหรือสองเม็ดก็พอ

แต่ลู่ฝานไม่เหมือนเดิม ต้องการทะลวงขั้นหนึ่งครั้งต้องใช้ถึงห้าเม็ด แถมด้วยความยากของรากวิญญาณผสมแปรผัน ยังต้องเพิ่มอีกเท่าตัว

นั่นคือครั้งหนึ่งต้องใช้โอสถหยวนคงสิบเม็ด การใช้ทรัพยากรเช่นนี้ ไม่ใช่สำนักทั่วไปจะเลี้ยงไหว

ต่อให้เลี้ยงไหว หลังบรรลุขั้นสร้างฐานแล้วทรัพยากรที่ต้องใช้ยิ่งเป็นตัวเลขทางดาราศาสตร์

มีทรัพยากรเท่านี้ ทางสำนักคงฝึกศิษย์รากวิญญาณคู่ได้สิบกว่าคนแล้ว

“มีโอสถเหล่านี้ บางทีข้าอาจเข้าสู่ขั้นฝึกปราณชั้นสิบได้อย่างมั่นคง” ลู่ฝานมองโอสถตรงหน้า เผยรอยยิ้มโง ๆ โดยไม่รู้ตัว

ขั้นฝึกปราณแบ่งเป็นชั้นหนึ่งถึงสิบ ผู้บำเพ็ญทั่วไปส่วนใหญ่เลือกสร้างฐานที่ชั้นสิบ ตามทฤษฎีแล้ว ระดับชั้นฝึกปราณยิ่งสูงพื้นฐานยิ่งดี ไม่มีขีดจำกัดบน แม้อยากฝึกถึงขั้นฝึกปราณร้อยชั้นก็ไม่ใช่ปัญหา

ทว่าก็มีข้อเสียอยู่ข้อหนึ่ง

หลังจากชั้นสิบ ทุกชั้นต้องใช้โอสถเพิ่มขึ้น ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่จึงเลือกสร้างฐานที่ชั้นสิบหรือสิบสาม เพราะยิ่งชั้นสูง ความต้องการโอสถยิ่งมาก

ทั้งอายุขัยในขั้นฝึกปราณเพียงร้อยปี ไม่ได้เพิ่มตามชั้นที่เพิ่มขึ้น ใครก็ไม่ยอมเสียชีวิตที่มีขีดจำกัดไปกับขั้นฝึกปราณตลอดไป

แต่ตอนนี้ลู่ฝานไม่มีข้อกังวลนั้นแล้ว มีเตาหลอมมหัศจรรย์นี้อยู่ เขาก็เสกหนึ่งเป็นสอง สองเป็นสี่ ได้โอสถหยวนคงมาไม่รู้จบสิ้น

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาถูกขังในถ้ำสัตว์สวรรค์ ลู่ฝานก็ได้แต่ตั้งสติสงบใจฝึกฝน

ลู่ฝานนั่งขัดสมาธิในห้องลับ เข้าสมาธิทันที ถ้ำสัตว์สวรรค์นี้เดิมมีไว้ให้ศิษย์และผู้อาวุโสใช้เก็บตัวฝึกตน ด้านนอกมีค่ายกลรวบรวมปราณใหญ่ช่วย ความเร็วในการฝึกย่อมเร็วกว่าที่อื่นธรรมดา

แถมลู่ฝานยังไม่ขาดโอสถหยวนคง ดังนั้นพอเข้าสมาธิ ก็หยิบโอสถหยวนคงสิบเม็ดยัดเข้าปากราวกับกินข้าว

โอสถหยวนคงนี้พอกล้ำเข้าไปในปาก พลันกลายเป็นไออุ่นรินไหลไปตามเส้นลมปราณ รวมเข้าสู่ทะเลปราณ ส่วนกากโอสถก็ตกลงสู่กระเพาะ ทำให้รู้สึกอิ่มพอสมควร เรียกว่าไม่เสียของแม้แต่น้อย

ขณะลู่ฝานเดินพลังวัตร ปราณจากทั่วทุกสารทิศก็มารวมกัน ผนวกกับพลังโอสถหยวนคงสิบเม็ดอันรุนแรง เร่งสั่งสมปราณอย่างรวดเร็ว

วัตรที่ลู่ฝานฝึกคือเคล็ดเก้าปราณซึ่งศิษย์ฝ่ายนอกใช้กันทั่วไป วัตรนี้ไม่ใช่วัตรชั้นยอดอะไร ฝึกได้เพียงถึงขั้นสร้างฐานขั้นต้น แต่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับศิษย์ขั้นฝึกปราณ

เพราะเคล็ดเก้าปราณผ่านการขัดเกลาจากผู้อาวุโสและบรรพชนของสำนักเต๋ามาหลายร้อยปี แทบไร้ข้อบกพร่อง ช่วยให้ศิษย์ยกระดับขั้นฝึกปราณได้อย่างมั่นคง

ตอนนี้ลู่ฝานมีรากวิญญาณผสมแปรผัน ต่อให้มีโอสถปริมาณมหาศาลช่วย ความเร็วการฝึกก็ยังไม่นับว่ารวดเร็ว แต่โชคดีที่ขั้นฝึกปราณไม่จำเป็นต้องเจาะจงฝึกปราณตามคุณสมบัติธาตุ

เพียงต้องสะสมปราณอัดแน่นทะลวงขั้นไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงขั้นสร้างฐาน จึงต้องเจาะจงฝึกปราณตามคุณสมบัติธาตุ

เป็นเช่นนี้ ระหว่างเก็บตัว ลู่ฝานหิวก็กินโอสถหยวนคง กระหายก็ดื่มน้ำจากภูเขาที่หยดตามผนังห้องลับ

แต่ยังไม่บรรลุขั้นสร้างฐาน เขาก็ยังไม่หลุดพ้นจากความเป็นมนุษย์ปุถุชน ดังนั้นการกินดื่มขับถ่ายที่จำเป็นก็เลี่ยงไม่ได้

แต่ลู่ฝานถูกขังในห้องลับ แม้แต่ธุระหนักก็ต้องขุดหลุมแก้ปัญหา

เนื่องจากถ้ำสัตว์สวรรค์นอกห้องลับมีเพียงช่องระบายลมเล็ก ๆ แค่นิดเดียว กลิ่นย่อมฉุนหน่อยจนเลี่ยงไม่ได้

ทว่าสำหรับลู่ฝานที่กำลังฮึกเหิมในขณะนี้ เขาไม่สนใจแม้แต่น้อย จดจ่อดื่มด่ำกับความปิติในการฝึกฝน

เป็นเช่นนี้ สิบวันผ่านไปในพริบตา

ลู่ฝานก็เลื่อนจากขั้นฝึกปราณชั้นสองเป็นขั้นฝึกปราณชั้นสามได้สำเร็จ ความรู้สึกทะลวงขั้นที่ห่างหายไปนาน ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นจากก้นบึ้งหัวใจ

แต่สิบวันผ่านไปแล้ว ด้านนอกถ้ำสัตว์สวรรค์ยังคงไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว ทำให้ลู่ฝานสงสัยว่า นางเอี๋ยนหรูอวี้จะลืมเขาไปแล้วหรือ?

“หญิงสาวพิษแมงป่องนี่! หากไม่มีเตาหลอมนี้ช่วย ข้าคงอดตายอยู่ที่นี่แล้วจริง ๆ เจ้านี่ช่างอำมหิตนัก!” ลู่ฝานกำหมัดแน่น แต่ในตอนนี้เขาก็จนปัญญา

เพราะประตูหินถ้ำสัตว์สวรรค์ล้วนมีอาคมผนึกไว้ หากไม่มีใครเปิดจากด้านนอก ในขั้นฝึกปราณเขาคงยากจะทุบพัง เว้นแต่บรรลุขั้นสร้างฐาน

ดังนั้นลู่ฝานจึงบ่นเพียงไม่กี่คำ แล้วจดจ่ออยู่กับการฝึกต่อ

...

การนั่งครั้งนี้ พริบตาเดียวก็ผ่านวสันต์สู่เหมันต์

ลู่ฝานพอจะคาดเดาได้ว่าตนถูกขังในห้องลับมาหนึ่งปีแล้ว แต่นานเท่าใดแน่เขาก็จำไม่ได้

ระดับขั้นฝึกปราณชั้นสาม ในปีเดียวนี้อาศัยโอสถหยวนคงปริมาณมหาศาล ก็เลื่อนขึ้นถึงขั้นฝึกปราณชั้นห้าอย่างราบรื่น

หนึ่งปีเลื่อนสองชั้น ความเร็วในการฝึกเช่นนี้ หากอยู่ในสายตาศิษย์รากวิญญาณเดี่ยวหรือรากวิญญาณคู่ก็ถือเป็นเรื่องปกติ

แต่สำหรับลู่ฝานผู้มีรากวิญญาณผสมแปรผันแล้ว เทียบได้กับความเร็วแสง

ลู่ฝานล้วงถุงเก็บของดู พบว่าโอสถหยวนคงหนึ่งร้อยยี่สิบแปดเม็ดถูกเขากินจนเหลือเพียงไม่กี่เม็ด?

นี่ทำให้ลู่ฝานรู้สึกเหลือเชื่อ เพราะนั่นถึงหนึ่งร้อยยี่สิบแปดเม็ดนะ ตามที่เขาประเมินตอนแรก อย่างน้อยก็เพียงพอให้ถึงขั้นฝึกปราณชั้นสิบ

แต่ตอนนี้กลับถึงเพียงขั้นฝึกปราณชั้นห้า! เขายังประเมินความยากในการฝึกรากวิญญาณผสมแปรผันต่ำไป!

คำนวณแบบนี้ หากต้องการถึงขั้นฝึกปราณชั้นสิบ เกรงว่าอย่างน้อยยังต้องใช้โอสถหยวนคงอีกสองสามร้อยเม็ด

โชคดีที่ขั้นฝึกปราณชั้นห้าสามารถปล่อยญาณทิพย์ภายนอกได้แล้ว และความสามารถในการทนหิวยกระดับขึ้นไม่น้อย พลังก็ยกระดับตามขั้น นับเป็นอีกก้าวที่ยิ่งใหญ่ทีเดียว

“เฮ้อ จะโทษที่สำนักละทิ้งข้าก็ไม่ได้ หากเป็นข้าเอง ก็ไม่ป้อนทรัพยากรมหาศาลเช่นนี้ให้คนไร้ค่าเช่นนี้หรอก” ลู่ฝานส่ายหน้ายิ้มเยาะตนเอง

จากนั้นก็ถอนตัวจากสภาวะฝึก ลู่ฝานเตรียมจะผลิตโอสถหยวนคงเพิ่มอีกชุดหนึ่ง อย่างน้อยก็ต้องตระเตรียมโอสถหยวนคงให้พอถึงขั้นฝึกปราณชั้นสิบ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป