หลังจากงงอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของโจวเซี่ยวเซี่ยวก็เผยรอยยิ้มที่ไม่ใส่ใจออกมา...
"ซูหยาง วันนี้ฉันถือว่าเปิดทางสะดวกให้เธอแล้วนะ ไหงกลับมาสาปให้ฉันมีอันตรายถึงเลือดเนื้อกันล่ะ? ล้อเล่นแบบนี้ไม่ได้นะ"
อันที่จริงแล้ว โจวเซี่ยวเซี่ยวไม่ค่อยเชื่อเรื่องดวงตาทิพย์แบบนี้ของซูหยางเท่าไหร่นัก
ถ้าการดูลายมือดูหน้าก็ทำนายเรื่องดีร้าย โรคภัย ความตายได้ แล้วแบบนี้จะต่างอะไรกับเซียน?
โจวเซี่ยวเซี่ยวไม่ใส่ใจ แต่หยุนเสี่ยวเมิ่งที่อยู่ข้างๆ กลับตื่นตกใจทันที
รีบถามต่อทันที: "ซูหยาง พี่สาวฉันจะมีอันตรายจริงเหรอ? แล้วทำไงดีล่ะ?"
โจวเซี่ยวเซี่ยวเหลือบมองน้องสาวตัวเองอย่างจนใจ: "เสี่ยวเมิ่ง เธอยังเชื่อเรื่องแบบนี้อีกเหรอ?"
"พี่สาว! ซูหยางเก่งขนาดนี้ เขาจะเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่นได้ยังไง!"
"เรื่องแบบนี้ ต้องเชื่อว่ามีไว้ดีกว่าไม่เชื่อนะ!"
ได้ยินคำพูดเร่งเร้าของน้องสาว แล้วนึกถึงความผิดปกติต่างๆ ของซูหยาง
ความไม่สบายใจก็ค่อยๆ ผุดขึ้นในใจของโจวเซี่ยวเซี่ยว
ถ้าเป็นคนอื่นพูดแบบนี้ เธอคงแค่ยิ้มเยาะใส่
แต่ซูหยาง เขาเป็นคนธรรมดาหรือเปล่า?
คำตอบคือไม่แน่นอน!
ไม่ต้องพูดถึงว่าเรื่องวันเดือนปีเกิดที่เหลือเชื่อนั้นจริงหรือไม่
แค่ทักษะการฝังเข็มสุดยอดเพียงอย่างเดียวก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา
อันตรายถึงเลือดเนื้อ??
ยิ่งเป็นอันตรายถึงเลือดเนื้อที่อาจคร่าชีวิตอีก?
เรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตของตัวเอง ถึงแม้จะเชื่อแค่ครึ่งเดียว