ในวงสนทนา ซูเสี่ยวตงจ้องมองสามยอดฝีมือแห่งตระกูลกู้ ดวงตาไร้ซึ่งความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย...
"เขาคือผู้ก่อเหตุที่เหิมเกริมกลั่นแกล้งผู้อื่นก่อน ข้าพึ่งป้องกันตัวภายหลัง!"
"พวกท่านไม่ไปทวงถามคุณชายจูผู้ถืออำนาจข่มขู่ผู้อื่น กลับวิ่งมาซักถามปู่ทวดของข้า ให้ข้าอธิบาย?"
"เช่นนั้นข้าอยากถามเสียหน่อย ตระกูลกู้เขาเว่ยซานอันยิ่งใหญ่ พวกท่านต้องการคำอธิบายแบบไหนกันแน่?"
ซูเสี่ยวตงเผชิญหน้ากับสามยอดฝีมือขั้นกำเนิดปราณแห่งตระกูลกู้ ทั่วทั้งร่างแผ่พลังกดดันเต็มพิกัด!
ใครจะเชื่อว่าเขาเป็นเพียงนักยุทธ์ขั้นต่ำที่ยังไม่เข้าสู่ขั้นสว่างด้วยซ้ำ?
ส่วนเฉาหยวนที่ยืนอยู่ไม่ไกล ถึงกับตะลึงตาค้าง สูดลมหายใจเย็นไม่หยุด!
ใครจะคิดว่า ศิษย์ที่ไร้ความสามารถที่สุดของตน วันหนึ่งจะกล้าเผชิญหน้ากับสามยอดฝีมือขั้นกำเนิดปราณโดยตรง?
โต้แย้งอย่างมีหลักการ ท่วงท่าไม่ด้อยไปกว่าใคร!
ความกล้าหาญเช่นนี้ พลังเช่นนี้ ยังเป็นศิษย์ของตนอยู่หรือ?
ฉากตรงหน้าแบบนี้ เฉาหยวนแม้แต่ในฝันก็ไม่กล้าจินตนาการ
ส่วนสามยอดฝีมือแห่งตระกูลกู้ฟังคำพูดทั้งหมดจบ สีหน้าต่างก็มืดคล้ำลงพร้อมกัน
หากไม่มีซูหยางผู้ไร้ค่าแต่ทรงพลังเมื่อครู่ เหตุเล็กน้อยแบบพนักงานระดับล่างถูกบุตรชายตระกูลใหญ่รังแก พวกเขาไม่ถือสาแม้แต่น้อย
กระทั่งเรื่องนี้ไม่มีคุณสมบัติพอจะผ่านเข้าหูพวกเขาด้วยซ้ำ
หากเป็นผู้บริหารระดับสูงธรรมดาของตระกูลกู้มาจัดการ อย่างมากก็แอบปลอบใจถังเอี๋ยนหรานทีหลัง ยกเงินชดเชยให้เล็กน้อย แล้วก็จบกัน