ท่าทีดูถูกเหยียดหยามของซูเสี่ยวตง ทำให้จูฉ้งจิ่วแทบจะเดือดดาลขึ้นมาทันที!
แม้ฝ่ายตรงข้ามเพิ่งจะกลืนยาอายุวัฒนะลึกลับเข้าไปหนึ่งเม็ด แต่ในมุมมองของลุงเฒ่าจู...
บนโลกนี้ไม่มีทางมียาที่ทำให้คนธรรมดากลายเป็นสุดยอดฝีมือได้ในเวลาอันสั้นหรอก
ถ้ามันมีจริง แล้วยังต้องมีพรสวรรค์ทางวิทยายุทธ์ไปทำไมกันเล่า!
แค่กลืนยาเข้าไปหนึ่งเม็ด ก็กลายเป็นสุดยอดมือสังหารได้แล้วหรือ!
+คิดมาถึงตรงนี้ จูฉ้งจิ่วก็จ้องซูหยางด้วยดวงตาเบิกกว้าง
"แกจะคิดไปไหม อยากให้มันตายจริงๆ ใช่ไหม?"
ยังไม่ทันที่ซูหยางจะตอบ ซูเสี่ยวเฟิงก็รอให้จังหวะช่องโหว่ ได้ช่องก็ยิงทันที...
"แก่แล้วก็มากเรื่องนัก! ดูหมัดแน่ๆ เลยนะ "
ร่าพูดจบ ก็ไม่รีรออีกต่อไป ร่างพุ่งออกไปดุจลูกธนู
+หมัดใหญ่เท่ากระสอบทราย หอบเอาลีลาของหมัดเหล็กทรายเข้าไว้ด้วย โจมตีกดดันอย่างแรง
สัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลที่กระหน่ำซู่ มาดังนั้น จูจูจิ่วต้องสูลมหายใจเข้าลึกๆ
ขนหัวลุกซู่ขึ้นมาแทบจะช็อกตายตรงนั้น!
บัดซบเอ๊ย ไอ้หนูนี่ ทำไมมันแข็งแกร่งขนาดนี้!
ในชั่วพริบตา เขาไม่ทันได้คิดอะไร คู่มือทั้งสองข้างทำท่าเชิงป้องกันขึ้นมาทันทีอัตโนมัติ
+
พร้อมกับเสียงระเบิดอู้อี้ดังสนั่น จูฉ้งจิ่วต้องย่อขาลงอย่างแรง
+แต่พื้นที่ย่างเขาก็แตกเป็นรอยแยกยาว ไหวสะเทือนไปทั้งร่าง ก้าวถอยหลังร่นไปทีละก้าว
ดังสุภาษิตที่ว่า พลังเดียวเอาชนะชนกลยุทธ์!
กับพลังอันโหดเหี้ยมไร้เหตุผลแบบนี้แล้ว ลวดลายในเพลงหมัดจะไหน ปราณขั้นกำเนิดปราณจะไหน ทุกอย่างมันไร้ความหมาย!