เฉาหยวนออกปากแล้ว จางหยางก็ไม่กล้าก่อเรื่องอีก
พูดกันตามตรง ซูเสี่ยวตงก็ไม่ได้คุกคามตำแเหน่งของเขา แกล้งประชดประชันสองสามคำก็พอแล้ว
หลังอาหารเสร็จ เฉาหยิงเสนอว่าเดินเล่นแถว ๆ นี้สักหน่อย
เฉาหยวนจะกลับห้องไปหลับตาพักผ่อน กำชับอยู่สองสามประโยค ก็ขึ้นลิฟต์ไปคนเดียว
พอไม่มีประมุขสำนักคอยอยู่ตรงนี้ ทุกคนก็ผ่อนคลายขึ้นมาทันที
จางหยางยกมือเรียกพนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งมา
ถามว่า "ที่นี่มีอะไรน่าเล่นบ้าง?"
รู้ดีว่าคนกลุ่มนี้เป็นแขกสำคัญของตระกูลกู้ พนักงานเสิร์ฟจึงไม่กล้าละเลย
ยิ้มจนหน้าบาน "แขกผู้มีเกียรติคงมาโรงแรมเราเป็นครั้งแรกใช่ไหมคะ?"
"นอกจากบ่อน้ำพุร้อนอันเลื่องชื่อของเราแล้ว หลังเขายังมีสนามกอล์ฟ สโมสรยิงปืน และก็มีคาสิโนขนาดเล็กอีกแห่งด้วยค่ะ"
ฟังพนักงานเสิร์ฟแนะนำจบ ซูเสี่ยวตงรู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง
สนามกอล์ฟกับสโมสรยิงปืนก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันมีคาสิโนขนาดเล็กได้ยังไง?
ของแบบนี้มันถูกกฎหมายเหรอ?
ด้วยความอยากรู้ ก็อดถามออกไปไม่ได้
"คาสิโนเล็ก ๆ ของที่นี่ ไม่มีใครตรวจสอบเหรอ?"
ต่อคำถามของซูเสี่ยวตง พนักงานเสิร์ฟเพียงยิ้มบาง ๆ
"คุณคะ คาสิโนเล็ก ๆ ของเราที่นี่เปิดให้เฉพาะแขกวีไอพีเท่านั้น ชิปก็ไม่เล่นใหญ่โตอะไร แถมด้วยความสัมพันธ์ของโรงแรมเรา ไม่มีใครกล้าตรวจหรอกค่ะ ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นต์!"
คำพูดนี้พนักงานเสิร์ฟพูดอย่างมั่นใจไม่น้อย
ถึงเธอจะเป็นแค่คนธรรมดา แต่ได้ทำงานอยู่ที่นี่ ก็พอจะรู้ข่าวลับที่คนอื่นไม่รู้บ้าง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าคราวนี้ตระกูลกู้มีผู้เชี่ยวชาญขั้นกำเนิดปราณเกิดขึ้นมาอีกคน ทำเรื่องเอาไว้ใหญ่โตขนาดนี้ พวกพนักงานเสิร์ฟอย่างพวกเธอจะแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องก็คงยาก!