พอรับสาย เสียงของเหอเมี่ยวเมี่ยวที่ดูร้อนรีบก็ดังมาจากปลายสาย...
"ทวด มาที่โรงเรียนหนูหน่อยได้ไหมคะ?"
ซูหยางรู้สึกแปลกใจขึ้นมาเล็กน้อย: "เมี่ยวเมี่ยว เป็นอะไรไป ไปก่อเรื่องอะไรที่โรงเรียนหรือเปล่า?"
"ทวด เรื่องนี้พูดกันทางโทรศัพท์ไม่ชัด หนูขอร้องล่ะ ทวดมาที่โรงเรียนหนูเถอะนะคะ แล้วก็ อย่าบอกพ่อกับแม่ของหนูเด็ดขาด"
ฟังน้ำเสียงของเหอเมี่ยวเมี่ยวแล้ว ซูหยางก็พอเดาได้ว่าน่าจะไม่ใช่เรื่องดีอะไรแน่...
เขาครุ่นคิดอยู่นิดหน่อยก็ตอบว่า: "ได้ เธอส่งที่อยู่มาให้ฉัน ฉันจะรีบไปทันที"
"ได้เลยค่ะ ขอบคุณทวดมากๆ"
ในเวลาเดียวกัน ที่โรงเรียนมัธยมหนานจิงหมายเลข 7...
เหอเมี่ยวเมี่ยววางสายแล้ว สีหน้าบนใบหน้าก็กลายเป็นสีแดงก่ำด้วยความละอายใจทันที...
ก่อนอื่นเธอส่งที่อยู่โรงเรียนให้ซูหยางผู้เป็นบรรพบุรุษ จากนั้นก็ยอมมอบโทรศัพท์ให้กับผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าอย่างว่าง่าย
ผู้หญิงคนนี้คือครูประจำชั้นของเหอเมี่ยวเมี่ยว ชื่อว่า เติ้งเสวี่ยฟาง
วันนี้เธอบังเอิญพบว่าเหอเมี่ยวเมี่ยวเอาโทรศัพท์มือถือมาโรงเรียน เธอโดนเรื่องนี้ทำให้โกรธจริงๆ
ไม่ใช่แค่เรื่องโทรศัพท์เครื่องนี้เท่านั้น...
เดิมทีผลการเรียนของเหอเมี่ยวเมี่ยวอยู่ในระดับกลางๆ ค่อนไปทางดี แต่พอสอบปลายเดือนเมื่อสองวันก่อน กลับตกลงมาอยู่อันดับท้ายๆ ของห้อง
จากอันดับประมาณสิบกว่า ตกลงไปอยู่อันดับสี่สิบกว่าในทันที
ผลการเรียนที่ดิ่งลงขนาดนี้ ถือเป็นครั้งแรกที่เติ้งเสวี่ยฟางพบเจอระหว่างที่เธอสอนหนังสือ
พอถามสาเหตุ เหอเมี่ยวเมี่ยวก็พูดอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่สามารถอธิบายอะไรได้ชัดเจน