ความคิดของแต่ละคนปะปนกันไป เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้น
ซูหยางเหลือบตามองจูเสวียหยางที่นอนกองอยู่บนพื้นอย่างไม่แยแส
จากนั้นจึงหันไป สายตาจดจ่ออยู่ที่ซูเสี่ยวตงซึ่งมุมปากยังเปื้อนเลือด
ด้วยน้ำเสียงที่ไม่อาจโต้แย้งได้...
"เสี่ยวตง เมื่อกี้เขาตบหน้าเธอยังไง ว่าเธอยังไง"
"ข้าต้องการให้เจ้าตอบแทนเป็นสิบเท่า ตบกลับให้หมด!"
ได้ยินดังนั้น ซูเสี่ยวตงทั้งกายสั่นสะเทือน!
ในแววตาไม่เพียงไร้ซึ่งความหวาดกลัว กลับพลุ่งพล่านด้วยความฮึกเหิมขึ้นมา
การลงมืออย่างเด็ดขาดของคุณปู่ทวดเมื่อครู่นี้ ช่างสะใจยิ่งนัก!
มีปู่รองผู้มีพลังทะลวงฟ้าเช่นนี้ค้ำจุน เขาจะไปกลัวอะไรอีก!
วันนี้ ถ้าไม่ทุบตีหมาเปียกให้สะใจ ความแค้นในอกนี้คงระบายไม่หมด
ซูเสี่ยวตงกำลังจะเดินตรงไปหาจูเสวียหยาง
หัวหน้าผู้ดูแลชุดดำฝ่ายบ่อนการพนัน อดทนความหวาดกลัวในใจไม่ไหว ฝืนใจตวาดขวางขึ้นมาอย่างเคร่งเครียด...
"หยุดก่อน ท่านโปรดไตร่ตรองให้ดี!"
"จูฉ้งจิ่วท่านจูอยู่ที่ห้องวีไอพีชั้นบน ท่านทำแบบนี้ ไม่คิดถึงผลที่จะตามมาบ้างหรือ?"
จูเสวียหยางบนพื้น เมื่อได้ยินคำนี้ ในแววตาที่ใกล้สิ้นหวังพลันประกายความบ้าคลั่งอันน่าสยดสยองวูบหนึ่งขึ้นมา!
เขานอนหมอบอยู่กับพื้น จ้องเขม็งไปที่ซูเสี่ยวตงที่เดินเข้ามาและซูหยางที่ยืนนิ่งเฉยอยู่ด้านข้าง...
ตะโกนแผดเสียงราวกับคนบ้า: "เรียกพ่อข้าลงมา! รีบเรียกพ่อข้าลงมาเดี๋ยวนี้!"
"ข้าอยากให้พวกเขาตาย! ข้าให้พ่อฆ่าพวกมัน!"
เฉาหยวนที่อยู่ด้านข้างเห็นดังนั้น คอแห้งตึงไปหมด