“พนันเรื่องอะไร?” เฟิงฉีเซิ่งขมวดคิ้วมองซูเหมียวเหมียว
“พนันว่าสูตรของฉันจะทำอาหารสัตว์ให้ได้ผลอย่างที่พูดไว้หรือเปล่า” ซูเหมียวเหมียวตอบเสียงหนักแน่น
“แล้วเดิมพันคืออะไร?” เฟิงฉีเซิ่งยังคงระมัดระวังตัว
“ถ้าสิ่งที่ฉันพูดเป็นความจริง ต่อไปคุณต้องจัดหาอาหารสัตว์ให้ฉันตามที่ต้องการโดยไม่คิดเงิน ส่วนสิทธิ์ใช้สูตร ฉันก็จะให้คุณใช้ฟรีเหมือนกัน” ซูเหมียวเหมียวพูดชัดถ้อยชัดคำ
“ข้อตกลงของคุณกว้างเกินไปหน่อยนะ ถ้าเกิดคุณต้องการอาหารสัตว์ที่โรงงานผลิตทั้งหมดขึ้นมาล่ะ โรงงานฉันไม่เจ๊งหรือไง” เฟิงฉีเซิ่งไม่ใช่คนโง่
“ผู้อำนวยการเฟิงวางใจได้ ช่วงแรกฉันต้องการแค่อาหารสัตว์สำหรับเลี้ยงไก่ในฟาร์มขนาดเล็กถึงกลางเท่านั้น ถ้าหลังจากนั้นขยายฟาร์ม เราค่อยซื้อกันในราคาต้นทุนก็ได้” ซูเหมียวเหมียวอธิบาย
“บอกจำนวนไก่ที่แน่นอนได้ไหม?” เฟิงฉีเซิ่งยังไม่รับปากทันที
ซูเหมียวเหมียวมองเฟิงฉีเซิ่งเพิ่มอีกสองสามครั้งเมื่อเห็นว่าเขาซักถามละเอียดแบบนี้ มิน่าถึงได้เป็นผู้อำนวยการโรงงาน ความคิดรอบคอบจริง ๆ
ถึงตอนนี้จะยังไม่เชื่อเธอ เขาก็ยังต้องตกลงรายละเอียดให้แน่ชัด
“5,000 ตัว” ซูเหมียวเหมียวคิดครู่หนึ่งก่อนตอบ
เฟิงฉีเซิ่งคำนวณจำนวนดังกล่าว แล้วพยักหน้าหลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง
“ได้ งั้นเราตกลงกันที่ 5,000 ตัว ถ้าเกินจากนี้ ต้องซื้ออาหารสัตว์ในราคาต้นทุน” เฟิงฉีเซิ่งพยักหน้า