ซูเหมียวเหมียวพุ่งเข้าไปในสายการผลิต วัตถุดิบส่วนใหญ่ที่เธอต้องใช้มีอยู่แล้วในโรงงาน
ส่วนสารอาหารที่เธอต้องเติมลงไป ซูเหมียวเหมียวก็ใช้วัตถุดิบที่หาได้ในโรงงานมาผสมขึ้นมาตรงนั้น
แน่นอนว่า ของบางอย่างที่ไม่มี เธอก็แอบหยิบออกมาจากมิติส่วนตัว
ก่อนหน้านี้เธอเคยเลี้ยงหมูกับพ่อค้าเนื้อซู ในมิติส่วนตัวยังมีสารผสมที่เหลืออยู่อีกเยอะ พอดีเอามาใช้ที่นี่ได้
เฟิงฉีเซิ่งกับคนอื่น ๆ มองซูเหมียวเหมียวที่กำลังยุ่งวุ่นวายอย่างงุนงง
แต่เธอตั้งใจทำอย่างจริงจังมาก จนไม่มีใครกล้ารบกวน
เมื่อซูเหมียวเหมียวผสมอาหารสัตว์ทั้งหมดเสร็จแล้ว เธอจึงลุกขึ้น
“เพราะมีเวลาจำกัด ตอนนี้ฉันผสมอาหารสัตว์ออกมาได้แค่นี้ แต่ก็พอให้ลูกหมูสี่ห้าตัวกินได้หนึ่งเดือนแล้วค่ะ”
เฟิงฉีเซิ่งมองกองอาหารสัตว์ตรงหน้าแล้วขมวดคิ้ว
“ดูแล้วก็ไม่ต่างจากที่เราผลิตเลยนี่”
“หน้าตาคงไม่ต่างกันอยู่แล้วค่ะ แต่ผลลัพธ์ที่ได้จะทำให้ผู้อำนวยการเฟิงแปลกใจแน่นอน” ซูเหมียวเหมียวพูดอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
ก่อนหน้านี้เธอทดลองมาแล้วตั้งหลายครั้ง
เพียงแต่ตอนนั้นใช้ในปริมาณไม่มาก วัตถุดิบก็มีคุณภาพค่อนข้างดี ส่วนสูตรที่ให้ผู้อำนวยการเฟิงเป็นสูตรที่ปรับให้ง่ายขึ้นแล้ว
ยังไงก็ต้องทำให้ได้กำไรสูงสุดนี่นา
“ได้ ในเมื่อคุณซูมั่นใจขนาดนี้ งั้นฉันจะรอดูผลอีกหนึ่งเดือน” เฟิงฉีเซิ่งจ้องซูเหมียวเหมียวอยู่ครู่หนึ่ง