ซุนเทียนไฉรับแก้วไปแล้วดื่มรวดเดียวหมด ก่อนจะมองซูเหมียวเหมียวด้วยแววตาเปื้อนยิ้ม
“ถึงจะยังมีรายละเอียดบางอย่างที่ตกลงกันไม่ได้ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แผนนี้ผ่านการตรวจสอบเบื้องต้นแล้ว”
“ขอบคุณค่ะ ผู้อำนวยการซุน” ซูเหมียวเหมียวยิ้มพลางกล่าวขอบคุณ ผลลัพธ์นี้ไม่ได้ทำให้เธอแปลกใจเลย
แผนที่เธอเขียนละเอียดขนาดนั้น แถมซุนเทียนไฉกับหลี่เหลียงเสวียก็เห็นด้วยมาก ถ้ายังไม่ผ่านอีก คงเป็นเพราะฟ้าจงใจแกล้งเธอแล้ว
“ผ่านแล้วจริง ๆ เหรอครับ?” หวังหงเจี๋ยอดถามย้ำไม่ได้
“ใช่ ผ่านเบื้องต้นแล้ว ทางเราจะตั้งฐานทดลองเฉพาะกิจสำหรับธุรกิจยา โดยใช้กองผลิตอันหยางเป็นพื้นที่นำร่องก่อน ถ้าผลลัพธ์เป็นไปตามที่คาดไว้ ค่อยขยายขอบเขตต่อได้”
จริง ๆ แล้วหวังหงเจี๋ยอยากทำให้ใหญ่กว่านี้ แต่ตอนนี้คนส่วนใหญ่ยังระมัดระวังกันมาก เขาพยายามผลักดันอยู่ตั้งนาน สุดท้ายก็ทำได้แค่ให้เริ่มจากทั้งกองผลิตอันหยางไปก่อน
“แค่นี้ก็ดีมากแล้วค่ะ” ซูเหมียวเหมียวเองก็เดาไว้แล้วว่าคนข้างบนจะให้เธอขยายงานไปทั่วกองผลิตอันหยางก่อน
“อีกอย่าง ผมยังช่วยผลักดันให้คุณได้ตำแหน่งผู้รับผิดชอบฐานทดลองธุรกิจยาโดยรวมด้วย ต่อไปเรื่องที่เกี่ยวกับฐานนี้ คุณจะเป็นคนดูแลทั้งหมด และประสานงานกับผมโดยตรง” ตอนพูด ซุนเทียนไฉมีแววภาคภูมิใจอยู่บนใบหน้า
เพื่อผลักดันเรื่องนี้ เขาถึงกับเถียงกับพวกตาแก่ในห้องประชุมจนเสียงแหบ
คนที่นั่งประชุมกันอยู่ล้วนฉลาด พอเห็นแผนของซูเหมียวเหมียว ทุกคนก็รู้ทันทีว่ามันมีมูลค่ามากแค่ไหน