พอทุกคนเข้าไปในห้อง หลี่เหลียงเสวียก็รินชาให้หลายแก้ว
“ว่ามา ตกลงมีเรื่องอะไร?” หลี่เหลียงเสวียนั่งตัวตรงบนโซฟา พลางเหลือบมองซุนเทียนไฉ
“หัวหน้าครับ ลองดูนี่สิครับ” ซุนเทียนไฉยื่นสมุดบัญชีครึ่งปีที่ผ่านมาของหมู่บ้านสือหม่าโถว ซึ่งซูเหมียวเหมียวให้เขาก่อนหน้านี้ ส่งให้หลี่เหลียงเสวีย
หลี่เหลียงเสวียมองเขาอย่างไม่เข้าใจนัก แต่ก็รับสมุดบัญชีมา
พอเปิดดู คิ้วก็ขมวดเข้าหากันแน่นกว่าเดิม
สมุดบัญชี?
ซุนเทียนไฉเคาะประตูห้องเขาแต่เช้าตรู่ ก็เพื่อเอาสมุดบัญชีของหมู่บ้านมาให้ดูเนี่ยนะ?
เขารู้ดีว่าซุนเทียนไฉไม่ใช่คนที่ทำอะไรบุ่มบ่าม จึงก้มหน้าดูต่ออย่างละเอียด
เป็นอย่างที่คิด พอเห็นยอดกำไรในหน้าถัด ๆ ไป เขาก็อดขยับสมุดเข้ามาใกล้ไม่ได้
นี่มัน...
หลี่เหลียงเสวียกลัวว่าตัวเองจะตาฝาดเพราะตื่นเช้าเกินไป จึงถือสมุดกลับเข้าไปในห้องอย่างรีบร้อน พอออกมาอีกครั้ง ก็สวมแว่นตาแล้ว
หลี่เหลียงเสวียสวมแว่น อ่านสมุดบัญชีอีกรอบอย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาดแล้วจึงหันไปมองซุนเทียนไฉอย่างตื่นเต้น
“ตัวเลขในนี้เป็นของจริงทั้งหมดเหรอ?” ปฏิกิริยาของเขาแทบไม่ต่างจากซุนเทียนไฉเมื่อวานเลย
“จริงทั้งหมดครับ! เป็นผลงานที่สหายซูเหมียวเหมียวพาชาวหมู่บ้านสือหม่าโถวทั้งหมู่บ้านสร้างขึ้นมา” ซุนเทียนไฉตอบหนักแน่น
“ดี! ดี! ดี!” หลี่เหลียงเสวียพูดคำว่าดีซ้ำติดกันหลายครั้ง