“เตรียมของเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ พาฉันไปดูหน่อยสิ” ซูเหมียวเหมียวเอ่ยขึ้น
“ได้เลย” เฟิงฉีเซิ่งเดินนำหน้าไปทันที
หน้าคลังของโรงงานอาหารสัตว์
ฮั่วเหวินป๋อกับฮั่วเหวินไท่กำลังขนอาหารไก่ขึ้นรถเทียมวัว
“น้องเล็ก” พอทั้งคู่เห็นซูเหมียวเหมียวก็หยุดมือทันที
“อืม” ซูเหมียวเหมียวพยักหน้าให้พวกเขา ก่อนเดินเข้าไปตรวจดูอาหารไก่
“สหายซู วางใจได้เลย ของที่ฉันให้เป็นของดีทั้งหมด!” เฟิงฉีเซิ่งพูดอย่างหนักแน่น
“ขอบคุณนะคะ ผู้อำนวยการเฟิง” ซูเหมียวเหมียวกวาดตามองอาหารไก่คร่าว ๆ ปริมาณที่มีอยู่คงพอใช้เกินหนึ่งเดือนด้วยซ้ำ
“ไม่ต้องเกรงใจหรอก สหายซูช่วยพวกเราไว้มากกว่าอีก” เฟิงฉีเซิ่งยิ้มพลางบอกให้คนงานช่วยขนของขึ้นรถ
พอขนอาหารไก่ทั้งหมดขึ้นรถเรียบร้อย เขาก็เดินไปส่งพวกเธอถึงหน้าประตูด้วยตัวเอง
“สหายซู ว่าง ๆ ก็แวะมาเล่นบ่อย ๆ นะ” เฟิงฉีเซิ่งพูดจากใจจริง
ถึงอย่างไรซูเหมียวเหมียวมาที่นี่ครั้งเดียวก็ช่วยแก้ปัญหาใหญ่ให้เขาได้แล้ว หากมาอีกสักสองสามครั้ง ไม่แน่ว่าเธออาจจะคิดไอเดียดี ๆ ออกมาได้อีก
“ถ้ามีโอกาส ฉันจะแวะมาแน่นอนค่ะ” ซูเหมียวเหมียวยิ้มรับ ก่อนขับรถออกไปพร้อมกับฮั่วเหวินป๋อและฮั่วเหวินไท่
แต่ซูเหมียวเหมียวไม่ได้เดินทางกลับทันที เธอแวะไปยังสถานที่ขายลูกไก่อีกครั้ง
คนที่มาต้อนรับซูเหมียวเหมียวยังคงเป็นเจ้าของร้านคนเดิม คราวนี้เธอซื้อลูกไก่มา 900 ตัว