“รีบลุกขึ้นเถอะ นี่ไม่ใช่การบริจาคให้ฟรี ๆ สักหน่อย” ซูเหมียวเหมียวไม่คิดว่าบัญชีจะทำอะไรแบบนี้กะทันหัน จึงรีบลุกไปพยุงเขาขึ้น
“คุณซูยอมรับเงินจำนวนนี้ ก็แทบไม่ต่างจากบริจาคให้ฟรี ๆ แล้วครับ” บัญชีมีหน้าที่คำนวณตัวเลขอยู่แล้ว พออาหารไก่สูตรใหม่ของคุณซูผลิตจำนวนมากในโรงงานของเรา รายได้ของโรงงานก็แทบจะเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
เมื่อเทียบกับรายได้มหาศาลนั้น เงินหนึ่งหมื่นหยวนแทบไม่นับเป็นอะไรเลย
“ฉันก็หวังว่าองค์กรจะดีขึ้นเรื่อย ๆ น่ะค่ะ” ซูเหมียวเหมียวกล่าวพลางยิ้ม
ถ้าเป็นโรงงานเอกชน เธอคงไม่มีทางยอมรับเงินจำนวนนี้แน่
เธอต้องขยันสร้างคะแนนนิยมต่อหน้าประเทศชาติ จะได้รีบลบปัญหาเรื่องชาติกำเนิดของคนในครอบครัวออกไปเสียที
“คุณซูนี่เป็นคนหนุ่มสาวที่มีอุดมการณ์จริง ๆ!” แววตาของบัญชีเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งทันที
“ผู้อำนวยการ อาหารเช้ามาแล้วครับ” จังหวะนั้นเอง ในที่สุดคนจากโรงอาหารก็ยกอาหารเช้าเข้ามา
“ทำไมเพิ่งมา รีบยกเข้ามาเร็ว” เฟิงฉีเซิ่งกวักมือเรียกทันที
พ่อครัวยกถาดอาหารเข้ามา บนนั้นมีบะหมี่เนื้อวัวร้อน ๆ สามชาม เนื้อวัวบนหน้าบะหมี่แทบจะปิดเต็มชาม เห็นแล้วชวนให้น้ำลายสอ
“คุณซู เมื่อเช้าคุณก็ยุ่งมาทั้งวันแล้ว กินอะไรรองท้องก่อนเถอะ เดี๋ยวเราค่อยไปโรงงานผลิตกัน” เฟิงฉีเซิ่งเอ่ยชวนซูเหมียวเหมียว
เซ็นสัญญาแล้ว แต่เธอยังต้องถ่ายทอดสูตรและขั้นตอนการผลิตให้คนงานในโรงงานอย่างครบถ้วน